Amerykański aktor portorykańskiego pochodzenia. Urodził się w San German, Puerto Rico.

Przystojny i utalentowany, zachwyt krytyki i rozpoznawalność na większą skalę zyskał dzięki znakomitej roli w „Traffic” Stevena Soderbergha. Grał u Petera Weira, Abla Ferrary, Quentina Tarantino, Kena Loacha, Terry’ego Gilliama, Seana Penna. Jedna z gwiazd „21 gramów” Alejandra Gonzáleza Iñárritu.

Urodził się 19 lutego 1967 roku w Santurce w Puerto Rico, jako Benicio Monserrate Rafael Del Toro Sanchez.

Jego matka zmarła, gdy był jeszcze dzieckiem. Ojciec – prawnik zapewnił synowi dostatnie i spokojne dzieciństwo, wychowując go na amerykańskiej farmie w Pennsylvanii, dokąd przeprowadzili się po śmierci matki.

Studiował prawo na University of California w San Diego, chcąc podążyć w ślady ojca, ale uczestnictwo w zajęciach aktorskich rozbudziło w nim pasję, która całkowicie zmieniła jego życiowe plany.

Zanim jednak zaczął swoją przygodę z filmem i telewizją, zapewnił sobie solidny warsztat, uczęszczając do dramatycznego Stella Adler Conservatory w Nowym Jorku.

W 1987 roku zadebiutował na małym ekranie, pojawiając się w gościnnej roli w „Policjantach z Miami”, rok później po raz pierwszy wystąpił w kinowej komedii familijnej „Pee-Wee Herman w cyrku” (1988) z przyszłą partnerką, Valerią Golino.

W 1989 roku zagrał w „Licencji na zabijanie” - filmie z cyklu przygód o Jamesie Bondzie, w reżyserii Johna Glena, z którym spotkał się trzy lata później na planie produkcji przygodowo-historycznej „Kolumb Odkrywca” (1992).

Zanim zasłynął kreacją u boku Kevina Spacey w kryminale „Podejrzani” Bryana Singera (1995, Independent Spirit Award), wystąpił w mini-serialu „Wojny narkotykowe – Camarena” (1990), „Indiańskim biegaczu” (1991) Seana Penna oraz w znanym dramacie „Bez lęku” (1993) Petera Weira z Jeffem Bridgesem.

W latach 1993-95 był gwiazdą serialu kryminalnego „Upadłe anioły”, wśród reżyserów którego znalazł się m.in. Steven Soderbergh.

Nim jednak panowie nawiązali kolejną owocną współpracę, Del Toro zdążył zagrać obok Roberta De Niro w thrillerze psychologicznym „Fan” (1996) Tony’ego Scotta, w znanym dramacie biograficznym „Basquiat – taniec ze śmiercią” (1996, Independent Spirit Award), u Abla Ferrary w „Pogrzebie” (1996), Terry’ego Gilliama w „Las Vegas Parano” (1998), oraz u Kena Loacha w dramacie „Chleb i róże” (2000).

Za drugoplanową rolę meksykańskiego policjanta w sensacyjnym filmie Stevena Soderbergha i Micka Jacksona „Traffic” (2000) z Catherine Zetą Jones i Michaelem Douglasem, otrzymał Oscara, Złoty Glob, BAFTA, Srebrnego Niedźwiedzia w Berlinie oraz liczne nagrody krytyków (w Nowym Jorku, Kansas, Florydzie, Chicago, Las Vegas, Toronto, Vancouver, San Diego, OFCS Award).

W 2000 roku zagrał u Guya Ritchie w komedii kryminalnej „Przekręt”, rok później ponownie spotkał się z Pennem – jako reżyserem, występując u niego w „Obietnicy” (2001) z Jackiem Nicholsonem, a w 2003 roku zagrał wraz z nim, Naomi Watts i Charlotte Gainsbourg w „21 gramach” Alejandra Gonzáleza Iñárritu. Film przyniósł mu nagrodę aktorską na MFF w Wenecji oraz nominację do Oscara i BAFTA za Najlepszą Rolę Drugoplanową.

W tym samym, 2003 roku spotkał się z Tommym Lee Jonesem na planie sensacyjnej produkcji „Nożownik” Williama Friedkina, w 2005 roku zagrał w głośnym filmie Quentina Tarantino, Roberto Rodrigueza i Franka Millera „Sin City - Miasto grzechu”, a w 2007 roku partnerował Halle Berry w dramacie „Things We Lost in the Fire”.

W 2008 ponownie spotkał się z Soderberghiem na planie dramatów biograficznych: „Guerilla” i „The Argentine”, w których wcielił się w postać Che Guevary.

Ostatnio zagrał też tytułowego „Wilkołaka” (2009) w horrorze Joe Johnstona z Anthonym Hopkinsem i Hugo Weavingiem.

W 2002 roku otrzymał Specjalną Nagrodę na festiwalu Sundance za „wkład w niezależną wizję filmową”.