Film to klasyczny zapis występu wodewilowego zrealizowany w systemie Vitaphone, który pozwalał na synchronizację obrazu z dźwiękiem nagranym na płytach gramofonowych.
Cała seria The Voice of Hollywood jest uznawana za jeden z najwcześniejszych prototypów współczesnych nocnych talk-show. Zamiast tradycyjnej fabuły, oferowała ona luźne rozmowy i występy gwiazd w studiu.
Dokument ukazuje skalę masowej histerii po śmierci Valentino w 1926 roku, w tym doniesienia o samobójstwach fanek oraz legendarny, sensacyjny pogrzeb, który stał się medialnym spektaklem.
John Gilbert: Dokument szczegółowo obala mit, jakoby jego kariera legła w gruzach wyłącznie z powodu „złego głosu” w filmach dźwiękowych. Zamiast tego wskazuje na konflikt z potężnym szefem studia MGM, Louisem B. Mayerem.