Lato 2018

Leto

Lato 1981. Leningrad żyje rockiem ze szmuglowanych z Zachodu płyt Davida Bowiego, Blondie, Lou Reeda, T-Rex czy Sex Pistols. Mike jest gwiazdą undergroundowej sceny muzycznej i królem klubu rockowego, gdzie młodzież ma przykazane słuchać koncertów na siedząco i w ciszy. Poszaleć można jedynie za zamkniętymi drzwiami mieszkania,… zobacz więcej

Reżyseria
Scenariusz
,
Aktorzy
, ,

Zwiastuny Zobacz wszystkie 1 zwiastun

Zdjęcia Zobacz wszystkie 11 zdjęć

Obsada Zobacz pełną obsadę

Teo Yoo
jako Viktor Tsoy
Irina Starshenbaum
jako Natasha
Roman Bilyk
jako Mayk Naumenko
Yuliya Aug
jako Anna Aleksandrovna
Nikita Efremov
jako Bob
Filipp Avdeev
jako Leonid
Marina Manych
jako Marina
Yelena Koreneva
jako Kobieta w czerwieni
Aleksandr Bashirov
jako Gniewny w pociągu

Fabuła

Lato 1981. Leningrad żyje rockiem ze szmuglowanych z Zachodu płyt Davida Bowiego, Blondie, Lou Reeda, T-Rex czy Sex Pistols. Mike jest gwiazdą undergroundowej sceny muzycznej i królem klubu rockowego, gdzie młodzież ma przykazane słuchać koncertów na siedząco i w ciszy. Poszaleć można jedynie za zamkniętymi drzwiami mieszkania, podczas prywatnych występów. Wiktor dopiero zaczyna, ma za to talent, przyciągającą wzrok urodę i pisze świetne teksty. Tych dwóch połączy nie tylko miłość do muzyki, ale i do Nataszy, mądrej i pięknej żony Mike’a. Losy tego trójkąta stanowią centrum „Lata”: czarno-białego (z nagłymi wybuchami kolorów) filmu o miłosnym i artystycznym rozkwicie. Film Kiryła Serebrennikowa zainspirowały autentyczne historie liderów leningradzkich grup: Mike’a Naumenko (Zoopark) i Wiktora Coja (Kino). opis dystrybutora

Gatunek
Biograficzny, Muzyczny, Romans, Dramat
Słowa kluczowe
koncert, pociąg, plaża, trójkąt miłosny zobacz więcej

Zobacz także

Szczegóły

Premiera
2018-08-31 (kino), 2018-05-09 (świat)
Dystrybutor
Gutek Film
Wytwórnia
Hype Film
KinoVista
Kraj produkcji
Rosja, Francja
Inne tytuły
Лето (Rosja) (tytuł oryginalny)
L'été (Francja)
The Summer (tytuł międzynarodowy)
Summer (tytuł międzynarodowy)
Czas trwania
126 minut

Wiadomości zobacz wszystkie 1 wiadomość

Recenzje

Lato wygląda jak doskonale odnowiona kaseta z zapisem dokumentu o ruchu kontrkulturowym lat 80. z duchem, uczuciem, a nie tylko jako manifest artystyczny. 8

Od wielu wieków każde kolejne pokolenie (pewna część oczywiście) wierzy, że kulturą mają siłę zmienić rzeczywistość, kontestować ją, zabierać głos w sprawach najważniejszych. Zespół The Beatles śpiewał: All you need is love! Lato w formie niemalże paradokumentalnej zgadza się z tym i dodaje: All you need is culture! To pełen żywiołu, uczuć i muzyki film o grupie wrażliwców, którzy w pacyfistycznych nastrojach tworzą ruch kontrkulturowy lat 80. w Leningradzie. Prosty tytuł, proste postulaty, wielkie pragnienia. Gorączka letnich nocy radzieckiej sceny muzycznej!

Wiktor Coj decyduje się założyć zespół o nazwie Kino, który będzie w słowie, przede wszystkim śpiewanym, ale też w myśli obierał konkretny ideologicznie kierunek. Wśród najróżniejszych perypetii w ich życiu prywatnym, którym się przyglądamy, najważniejsze jest oddanie dziurawienia cenzury, przeskakiwania przez fosę konwenansów. Przesiadujemy z nimi w mieszkaniach, spędzając godziny w myślącym o lepszym jutro, towarzystwie. Nastroju bohemy i dekadentyzmu tutaj tyle, co dymu papierosowego, melodii i alkoholu w ich miejscach schadzek intelektualnych.

Kiriłł Sieriebriennikow mimo doskonałego odrestaurowania tamtego czasu, nie tylko w kontekście historycznym i przestrzeni, ale też oddania nastrojów, emocji, opakowania tego w urocze, nowo-falowe opakowanie, nie jest nabzdyczonym ciosem intelektualistów, artystów. Jest niezobowiązujące, jak wakacyjny romans, śmiejące się, ma pełno rumieńców, wysoką temperaturę, aż czujemy smak taniego wina pitego na zewnątrz, ale po coś! Film ma charakterek, ale taki nierodzący w widzu buntownika, a raczej bohatera z Marzycieli, tylko bez jakiejkolwiek maniery, z prawdziwymi rysami na taśmie i anarchistycznym nastrojem, a nie marudzeniem. Wygląda, jak zaginione nagranie z lat 80. i dodatkowe zabiegi wizualne nie odbierają nic urodzie i autentyzmowi historii. To niesnobistyczny wgląd w tkankę intelektualną tamtego czasu, w alternatywę, w sposób równie alternatywny kinowo, ale nie jakiś wybuchowo wywrotowy. Film trafia w nastroje naturalnej, ludzkiej tęsknoty za młodością, światem, w którym o coś ludziom chodziło, tęsknimy za latami, w których nigdy nie żyliśmy. Otoczka beztroski jest wszechobecna, ale nie oznacza obojętności na kształt tamtych lat. Muzyka się wypowiada jednoznacznie w tej sprawie.

To kino niewykoncypowane, niewymądrzające się, czy przesadnie filozofujące. To raczej pełna mądrych, natchnionych, dla jednych naiwnych i niedojrzałych, dla drugich wiernych swojemu idealizmowi i niedającym się ustawić w szeregu, młodych i aktywnych, ballada filmowa o rewolucyjnym nastroju. Dumni i wściekli w wydaniu kameralnym. Mimo, że gatunkiem muzycznym ten fragment nijak pasuje do tego, co gra Kino, to… Lato rozpala!

Czy ta recenzja była pomocna? Tak Nie

Komentarze 0

Skomentuj jako pierwszy.

Współtworzą