Recenzje

Halloween — Miód i krew. Halloween to ścisła czołówka horrorów ostatnich dwóch dekad – zapięta na ostatni guzik, dopracowana w każdej scenie czy dialogu. Świeża i nostalgiczna – brutalna i urocza. przeczytaj recenzję

Suspiria — Suspiria to karnawał dla zmysłów, spójnego nastroju, immanentnego doświadczenia. Danse macabre, bal u Lucyfera, a może u Lucyferki, zmysłowe igraszki z horrorem. Piękne (i) bestie. przeczytaj recenzję

Bohemian Rhapsody — Niestety to historia tak linearna, że nawet w połowie nie oddaje żaru prężnych, muzycznych biografii. Odtwarza historię zaspokajając zmysł wzroku i słuchu, ale nie zrywa się z łańcucha. przeczytaj recenzję

Serce nie sługa — Sądzę, że nawet Rick Sanchez poczułby się skołowany, trafiając do takiego uniwersum. przeczytaj recenzję

Planeta Singli 2 — Planeta Singli udowadnia, że w Polsce można robić kreatywne, nieobrażające inteligencję widza, czarujące komedie romantyczne. Lekkie nie musi być synonimem głupiego. przeczytaj recenzję

Gremlin — Kolejny, taśmowy horror / SF gdzie bzdura goni bzdurę, a komputerowe twory biją po oczach. przeczytaj recenzję

Siedem lat jednej nocy — To kino, które ma ambicje wprowadzać różne tropy innych gatunków, narracji, mieszać rzeczywistość z iluzją i oddalać się od tradycyjnego thrillera. Niestety gubi się w tym i nas również. przeczytaj recenzję

Ocean ognia — Bardzo przeciętny thriller. Wspaniała relacja Butlera i Nyqvista na tle mnóstwa pomyłek. przeczytaj recenzję

Tito i ptaki — Bardzo dobra animacja stała się arcydziełem. Znak jakości i najwyższe słowa uznania. przeczytaj recenzję

Pierwszy człowiek — Damien Chazelle utrzymuje kosmiczną formę! przeczytaj recenzję