Recenzje

Noc pożera świat — Kameralny, rozegrany w klaustrofobicznej przestrzeni, brutalny, ale z umiarem. Mówiący bardziej o kondycji człowieka w pustym i antagonistycznym świecie. przeczytaj recenzję

Dom — Dawno nie oglądałem czegoś, co chcąc być tak bardzo poważnym i przejmującym, jest zamiast tego tak głupie i absurdalne (bo jednak nie śmieszne - bardziej już żenujące). przeczytaj recenzję

Love Express. Przypadek Waleriana Borowczyka — Love Express to filmoznawcza analiza, a nie podróż do subiektywnej krainy pustych owacji na stojąco. przeczytaj recenzję

Zoo — Bez patosu czy epatowania przemocą, twórcy sprawnie wyłapują dramatyzm ukazanych zdarzeń. Później bawią zabawnymi gagami przy użyciu słonia oraz dzieci – doskonałe wyważenie słodyczy i goryczy. przeczytaj recenzję

Szkoła życia — Na pierwszy plan wysuwają się kwestie adaptacji osieroconego chłopaka w nowym środowisku oraz błoga kontemplacja malowniczej natury. przeczytaj recenzję

Big Mouth — Big Mouth - sezon 2 przeczytaj recenzję

Kapitan — Robert Schwentke sięga po podobne środki artystyczne, co zespół Laibach – poprzez skrajną hiperbolizację pewnych stałych-niezmiennych form globalnej kultury, zaprzecza ich zakodowaniu. przeczytaj recenzję

Listopad — Autorskie to kino i specyficzne. Ludyczne, w komunikacji świata ziemskiego i tego pośmiertnego. Trudne do przyporządkowania - dla jednych artystyczne i oryginalne dla drugich będzie artystowskie. przeczytaj recenzję

The World Is Yours — Francuska komedia nigdy nie rozpieszczała moich receptorów wzrokowych. Tym razem nie jest źle, choć nie zabrakło taniego rasizmu oraz obraźliwego szowinizmu. przeczytaj recenzję

Dziedziczki — Kameralne i inteligentne kino o tym, że żaden wiek nie dyskwalifikuje człowieka z możliwości doświadczania życia. przeczytaj recenzję