Esensja

Milczące dusze — Oryginalny tytuł filmu, czyli „Owsianki”, oznacza trznadle i bezpośrednio nawiązuje do fabuły oraz postaci jednej z bohaterek. Dlaczego, prezentując obraz w Wenecji, postanowiono go zmienić? przeczytaj recenzję

Prawdziwe męstwo — „Prawdziwe męstwo” to największy do te pory sukces finansowy braci Coen, a i na uznanie ze strony krytyki nie mogą narzekać. przeczytaj recenzję

Para na życie — „Para na życie” ma wszystko to, czego należy oczekiwać po dobrym filmie: inteligentny humor, naturalne aktorstwo, celne obserwacje społeczne i aktualny temat. przeczytaj recenzję

Miłość i inne używki — Obraz ten to nieskomplikowana komedia romantyczna, pod płaszczykiem której twórcy filmu próbują przekazać kilka informacji o chorobie Parkinsona. Ambitne to przedsięwzięcie, jednak średnio udane. przeczytaj recenzję

Miłość on/off — Subbotinej udało się zgromadzić na planie filmowym całkiem niezłą ekipę aktorską, wśród której nie zabrakło niekwestionowanych gwiazd współczesnej rosyjskiej kinematografii. przeczytaj recenzję

Szukając Erica — Złote myśli Erica Cantony z pewnością NIE zainspirowały Kena Loacha do nakręcenia tego filmu. Na pewno jednak stanowią znakomite, prześmieszne uzupełnienie scenariusza tego słodko-gorzkiego filmu. przeczytaj recenzję

Rodzina — Film można odebrać jako traktat religijny o Bogu, który za dobro wynagradza, a za zło karze. Takiego dzieła w swojej biografii artystycznej nie powstydziłby się nawet Krzysztof Kieślowski. przeczytaj recenzję

Jak zostać królem — To będzie idealny seans, jeśli chcecie zobaczyć naczelnego angielskiego arystokratę filmu, który przeklina jak najęty i brata się z Australijczykiem. A poza tym to naprawdę dobre kino. przeczytaj recenzję

Zabiłem moją matkę — „Zabiłem moją matkę” jest jednym z tych dzieł, w których emocjonalny i osobisty ton jest głównym atutem. przeczytaj recenzję

Szczęście ty moje — „Moje szczęście” to dramat wstrząsający w nie mniejszym stopniu niż „Ładunek 200”! przeczytaj recenzję