Bliżej ekranu

W tej historii nic nie jest proste, co udowadniają liczne i niezwykle zaskakujące, bardzo dobrze przygotowane zwroty akcji. Miłość może być destruktywna, a bliskość i zrozumienie – ułudą. przeczytaj recenzję

Panahi zabiera głos w sprawie tych, którzy zostali pozbawienia prawa do mówienia. Wskazuje jednocześnie, że jedną z najważniejszych powinności kina jest właśnie praca na rzecz emancypacji. przeczytaj recenzję

„Via Carpatia” jedynie muska ważny temat, wskazuje go palcem, ale nie do końca wie, jak do niego podejść, gdzie szukać najciekawszych tropów czy dróg jego zgłębienia. przeczytaj recenzję

„Jeszcze dzień życia” opowiada wciągającą historię, jeżącą się od ciekawych pytań. Szkoda jednak, że schodzą one na drugi plan, zdominowane przez efekciarską, momentami wręcz pompatyczną formę, która zamienia wojnę w spektakl i odbiera jej należytej wagi. przeczytaj recenzję

„Kafarnaum” to film o potężnej sile oddziaływania. Porażający nie tyle sposobem opowiadania, co raczej tym, co pokazuje. przeczytaj recenzję

Sieriebriennikow opowiedział o cenzurze, biedzie i powszechnym braku nadziei. A także o tęsknocie za Zachodem, znanym jednak tylko z rockowych płyt. przeczytaj recenzję

W konsekwencji otrzymujemy zbiór schematycznych bohaterów, którzy wchodzą ze sobą w nadmiernie oczywiste spory. przeczytaj recenzję

W „Najczystszy jest popiół” rozpacz niespełnienia i zgryzoty serca idealnie korespondują z problemami modernizujących się Chin – rosnącą niepewnością, społeczną niesprawiedliwością i pogardą dla najmniej uprzywilejowanych. przeczytaj recenzję

„Climax” działa na bardzo wielu poziomach. Trudno nie docenić chropowatości warstwy wizualnej, operowania przestrzenią, kamerą, ciałami aktorów, ale również wyjątkowo niesmacznym humorem. przeczytaj recenzję

„Dowłatowa” trudno nie docenić za rozmach myśli, artystyczną konsekwencję i oryginalne spojrzenie. Ale film wymaga sporego zaangażowania i uwagi. przeczytaj recenzję