Movies Room

Alfa — To po prostu klimatyczna podróż do quasi-prehistorycznego świata, w którym możemy się zrelaksować, a czasem nawet lekko wzruszyć. przeczytaj recenzję

Winni — Winni to z pewnością jedna z największych niespodzianek, jakie mi było dane oglądać w tym roku. To dzieło napisane z matematyczną precyzją, które zmusza widza do pobudzenia swojej wyobraźni. przeczytaj recenzję

Dziadek do orzechów i cztery królestwa — Dziadek do orzechów i cztery królestwa przypomina nachalnie zdobione opakowanie, które wewnątrz nie zawiera nawet połowy zawartości, jaką promowała otoczka. przeczytaj recenzję

Planeta Singli 2 — Widać jak na dłoni, że Mitja Okorn to bardzo łebski gość. Stworzył nam najważniejsze marki polskiej komedii romantycznej, które kontynuowane bez niego nie mają już tyle pary. przeczytaj recenzję

Siedem lat jednej nocy — Siedem lat jednej nocy poza pięknym tytułem oferuje widzowi przede wszystkim bolesną nudę. przeczytaj recenzję

Dziewczyna w sieci pająka — Film Fede’a Alvareza ogląda się bez większego bólu, ale o jego pozostaniu w naszej pamięci przez dłuższy czas nie może być mowy. przeczytaj recenzję

Halloween — Halloween ma swoje problemy i niedociągnięcia, jednak działa jako platforma edukacyjno-zapoznawcza z klasyką kina grozy dla nowych widzów. przeczytaj recenzję

Bergman – rok z życia — Jane Magnusson rozdrapuje naprawdę stare rany w życiu Bergmana. Odwołuje się do jego skomplikowanej relacji z ojcem i bratem. przeczytaj recenzję

Bohemian Rhapsody — Bohemian Rhapsody jest ostatecznie laurką złożoną przez członków zespołu swojemu genialnemu wokaliście, wprawdzie przemilczającą i ugrzeczniającą wiele faktów, ale wciąż piękną oraz sprawnie nakręconą i zmontowaną. przeczytaj recenzję

Z perspektywy Paryża — Z perspektywy Paryża to film niepozbawiony wielu wad, ale w swojej esencji pozostający wewnątrzśrodowiskową potrzebną rozprawą. przeczytaj recenzję