Movies Room

Nie jestem czarownicą —  Nie jestem czarownicą działa świetnie jako próba pokazania pewnego fenomenu kulturowego oraz jako poetycka alegoria. przeczytaj recenzję

Piotruś Królik — Miałem nadzieje na chwilę relaksu, a dostałem produkt, który nie dość, że nie był najwyższej jakości, to jeszcze znowu trafił do nas w dość wybrakowanej wersji. przeczytaj recenzję

Rampage: Dzika furia —  Oglądanie Rampage. Dzikiej furii w roli zwykłego widza jest niezłą zabawą, miłą dla oka, ale całkowicie wylatującą z pamięci po napisach końcowych. przeczytaj recenzję

6 balonów — Film okaże się kluskowym feel-good movie, od którego 6 balonów za wszelką cenę starało się oderwać, ale jak na ironię, nie dało rady. przeczytaj recenzję

Życzenie śmierci — Eli Roth osiągnął swój mały sukces, gdyż po raz pierwszy w historii, produkcji spod jego rąk udało się przeskoczyć schodek słabizna i wylądować na stopniu średniak z potencjałem. przeczytaj recenzję

Paterno — Barry Levinson nakręcił bodajże najsłabszy film w swojej karierze, a Al Pacino rozegrał swoją rolę na siedząco, czyli tak jak ma to ostatnimi czasy w zwyczaju. przeczytaj recenzję

Nigdy cię tu nie było — Nigdy cię tu nie było to rzecz niezwykle newralgiczna i intrygująca, która nie pozwala zakwalifikować jednoznacznie jej seansu do kategorii udanych bądź nieudanych, to musicie liczyć na siebie. Zresztą tak, jak i bohater filmu. przeczytaj recenzję

Ciche miejsce — Ciche Miejsce wprowadza widza w trans, z którego ciężko wyjść długo po zakończonym seansie. Świeże i oryginalne spojrzenie na postapokalipsę, okraszone nutką grozy, napięcia i rodzinnego dramatu. przeczytaj recenzję

Lato 1993 — Lato 1993 to jeden z tych europejskich filmów niezależnych, które docenią jednak bywalcy kin studyjnych, miłośnicy festiwalowych szlagierów oraz odważni kinomani znudzeni amerykańską sztampą. przeczytaj recenzję

Maria Magdalena — Film mógłby spokojnie trwać pół godziny krócej i nikt tego by nie zauważył. przeczytaj recenzję