Movies Room

Wojna o planetę małp — Jest wyjątkowo wyciszoną rozrywką jak na standardy panujące w science fiction, momentami wręcz opowiada historię za pomocą ciszy, pomruków, ekspresji twarzy, postaw ciała małp. przeczytaj recenzję

Volta — Za mało tu akcji w akcji na dobre heist movie z jednej strony i za mało szaleństwa na odjechaną komedię z drugiej. przeczytaj recenzję

Blame! — Za dużo tutaj było mechanicznych rozwiązań i nie chodzi mi tutaj tylko o fabułę, ale również konstrukcję bohaterów. Wciąż jednak Blame! pozostaje najlepszą ekranizacją, jaka do tej pory powstała, tej trudnej do przeniesienia na ekran mangi. przeczytaj recenzję

Transformers: Ostatni Rycerz — To jeden z najgłupszych i najbardziej chaotycznych obrazów kinowych tego roku, ale jest coś wysoce niesmacznego w ostentacyjnym traktowaniu go jako kina niewartego uwagi, szczególnie wśród recenzentów, bo jako przykład rozrywki eskapistycznej do granic możliwości to ciekawe studium gatunku. przeczytaj recenzję

Podarować życie — To ani dwa ujmujące dramaty rodzinne, ani szpitalna opera mydlana. Unosząca się nad obrazem filozoficzno - pozytywistyczna debata niweczy wszelkie subtelności opowiadanej historii. przeczytaj recenzję

Jak dogryźć mafii — Jeśli więc oczekujecie męskiego kina, z niezłą szczyptą humoru lub parodią Johna Wicka, niestety ten film to kompletne przeciwieństwo tego, co oferowały zwiastuny. przeczytaj recenzję

Okja — Realizacja jest pierwszorzędna. Nawet na dużym ekranie Okja stworzona komputerowo wygląda świetnie. Koreański twórca zgrabnie żongluje konwencjami i gatunkami, lepiąc je w jedną całość. przeczytaj recenzję

Czerwony żółw — Czerwony żółw to udany miks Studia Ghibli z kulturą europejską, w którym japońska legenda nie zatraciła swojej tożsamości, ale podbiła nowe terytoria. przeczytaj recenzję

Lady M. — W tym filmie, gdy nurt stłumionej chuci znajduje ujście, zabiera ze sobą ofiary. Ja, jako widz, z chęcią się w tę ofiarę wcieliłem. przeczytaj recenzję

Baby Driver — Nastoletnia wersja Bonnie i Clyde ze słuchawkami różowego iPoda w uszach i samochodem, który nie lubi schodzić z piątego biegu. przeczytaj recenzję