Aktywność

Mogło być lepiej

Francuskiego pierwowzoru w ogóle nie pamiętam, więc nie mam jak porównać. Tutaj zwyczajnie liczyłam na dobre aktorskie starcie Rapace vs. McAdams, a obie nie miały co pokazać. W dodatku McAdams była tu jak wredna dziewczyna kilka lat po skończeniu ogólniaka. Końcówka idiotyczna.

Lata temu cała seria z Markizą należała do filmów, na które patrzyłam z uwielbieniem. Podobała mi się historia miłosna Angeliki i Peyraca, muzyka, warstwa wizualna, aktorzy (Mercier, która niestety została zaszufladkowana do końca kariery, charyzmatyczny Hossein czy śliczny Gemma). Z tym uwielbieniem już mi przeszło, ale jakieś pozytywne odczucia pozostały. Co ciekawe o ile filmy z Markizą obejrzałam wszystkie, to z książkami na podstawie których powstały miałam problem – nudziły jak cholera i przeczytałam 4 czy 5 części, a jest ich chyba z kilkanaście.

"Nie cierp więcej. Wszystko jest w twojej głowie. To psychologia." Ciekawa i pomysłowa opowieść. Lata temu robiła na mnie większe wrażenie, ale nadal czuję w tym jakąś magię. Wolę od "Vanilla Sky". Penelopa cudna.

Gryzelda urocza. To się nazywa znaleźć sobie obiekt westchnień. Sama fabuła mnie nie przekonuje, dialogi to też nie to, co można usłyszeć w "Sensie życia", "Żywocie Briana", czy "Monty Python i św. Graal". Szkoda. Gospoda pod królewskim hemoroidem to za mało.

"- Jak się skończyła wojna? – Która? – Ludzkość…" Całkiem strawna przygodówka. Jackson do ról skurczybyków pasuje idealnie (tutaj również). Fajne sceny z pająkami (mrówkami? co to kurła było?) i ośmiornicą.

Przyjemna romantyczna opowiastka. Komedie z Hanksem z lat 80. miały w sobie sporo uroku, fabularnie też było ciekawie. Tutaj na plus piękno oceanu.

Większość kobiet robi to dla pieniędzy… ale nie wszystkie. Severine w pewnym sensie przypominała mi postać, którą Deneuve zagrała we "Wstręcie" – kobieta, której seksualność naznaczyła krzywda, której doznała jako dziecko. Dorosła Severine jest delikatna, niemal święta, mąż okazuje jej szacunek, cześć. Kiedy rozpoczyna "pracę" w burdelu grzeszy, jej prawdziwa natura wygrywa. Mąż po tym jak dowiaduje się prawdy, wreszcie może zacząć traktować żonę jak kobietę z krwi i kości, a nie anioła. Katharsis.

Nie przepadam za żartami Jackass i filmami na nich opartymi, ale ten akurat mnie wciągnął i bardzo rozbawił. Dziadek rządzi!

W 1929 roku niektóre sceny musiały szokować jak diabli. Ze snów Bunuela i Dalego powstały chaos, prowokacja, które każdy zinterpretuje na swój sposób.