Filmy hałas, pociąg

Niesłyszący Sergey zaczyna naukę w szkole dla głuchoniemych. Przenosi się do internatu. W nowym miejscu musi odnaleźć swoje miejsce w hierarchii narzuconej przez organizację zwaną Plemieniem – szkolną sieć uwikłaną w działalność przestępczą i prostytucję. Chłopak przekonuje się na własnej skórze o bezwzględności zasad, którymi kierują się osoby w Plemieniu. Przemoc, napady, prostytucja - tak wygląda ich codzienność. Aby zostać przyjętym w poczet członków Plemienia, a tym samym awansować w społecznej hierarchii, trzeba wykazać się zdolnościami w łamaniu prawa. Biorąc udział w kilku udanych kradzieżach, Sergey zapracowuje na nową, lepszą pozycję – zostaje alfonsem. Ma teraz pod opieką dwie dziewczyny, obsługujące nocą kierowców ciężarówek. Szybko zakochuje się w jednej z nich. Problem polega jednak na tym, że jego wybranka jest także dziewczyną szefa. Mimo to, bohaterowie spotykają się potajemnie i zostają kochankami. Łamiąc w ten sposób kodeks Plemienia, stawiają się w sytuacji bez wyjścia.

Z okna pociągu Sarah widzi mężczyznę stojącego na pustym, dziwnym peronie. Pragnie zobaczyć jego twarz – na próżno. Pod mikroskopem Sarah raz po raz patrzy na fioletowe komórki drżące na szkiełku hematologicznym. To one prowadzą ją do pociągu, do świata wewnętrznego, gdzie może słyszeć. Sarah jest głucha – ale czeka ją operacja i po raz pierwszy usłyszy, jak brzmi prawdziwy świat.

Wyczyny wojenne francuskiego kapitana Conana (Philippe Torreton) i jego ludzi podczas I wojny światowej oraz podczas interwencji aliantów w czasie rosyjskiej wojny domowej. Gdzieś na Bałkanach, listopad 1918 roku. Zwycięstwo aliantów na froncie salonickim utrwala i dopełnia zwycięstwo na pozostałych frontach. Według Conana zabicie faceta, to każdy może to zrobić. Ale zabijając go, zasiej strach w czaszkach dziesięciu tysięcy innych, to była jego praca, zadanie Conana i jego gangu, prekursorów komandosów Wolnego Korpusu. Ale kiedy ten brud wojenny ustał, musieli ukryć noże, splamione krwią ręce. Zostały tylko medale. Problem w tym, że wojny mogą kończyć się z dnia na dzień, ale dusze wojowników nie tracą przyzwyczajenia do radości z walki.