Filmy śmierć, trofeum

Agent FBI Sean Archer (John Travolta) od lat ściga niebezpiecznego terrorystę Castora Troya (Nicolas Cage), odpowiedzialnego za śmierć jego kilkuletniego syna. W centrum Los Angeles Troy podkłada bombę biologiczną o ogromnej sile rażenia. Terrorysta wpada w zasadzkę FBI i staje twarzą w twarz z Archerem, który rani go, jak się wydaje, śmiertelnie. Sterowana przez radio bomba nie zostaje jednak odnaleziona. Jedyną szansą na zapobieżenie tragedii jest wyciągnięcie informacji o jej lokalizacji od przebywającego w więzieniu brata Castora - Polluxa Troy'a. Archer zgadza się na szalony eksperyment - poddany skomplikowanej operacji chirurgicznej, otrzymuje twarz Castora. Tymczasem Castor budzi się ze śpiączki. Zmusza chirurga do powtórzenia zabiegu, w wyniku którego ma teraz twarz Archera...

Akcja filmu skupia się na wielkim potentacie przemysłu tytoniowego, który chcąc zwiększyć zyski swojej firmy zatrudnia Nicka Naylora, znakomicie znającego się na swoim fachu rzecznika prasowego. Naylor zrobi wszystko, aby zadowolić swojego pracodawcę, ale wciąż chce być nieskazitelny w oczach 12-letniego syna.

Wydawałoby się, że Chris Pratt jest prawdziwym dzieckiem szczęścia. Pochodzący z majętnej rodziny obiecujący sportowiec, gwiazda drużyny hokeja, ze śliczną dziewczyną u boku i wspaniałymi perspektywami na przyszłość. Jednak w ułamku sekundy traci to wszystko - w następstwie wypadku samochodowego doznaje obrażeń mózgu i częściowo traci pamięć. Po powrocie ze szpitala zamieszkuje ze swym przyjacielem, ociemniałym Lewisem. Udaje mu się zdobyć pracę nocnego sprzątacza w lokalnym oddziale banku. Pewnego dnia spotyka dawnego kumpla ze szkoły, Gary’ego, który pomaga mu ponownie uwierzyć w siebie, a nawet poznaje z pewną dziewczyną, striptizerką Luvlee. Wkrótce jednak okazuje się, że Gary szykuje wielki skok na bank, a ważnym elementem tego skoku ma być Pratt.

Historia zaczyna się w 1964, kiedy malarz Francis Bacon (Derek Jacobi) zaskakuje włamywacza George'a Dyera (Daniel Craig) buszującego w jego londyńskiej pracowni i domu w poszukiwaniu czegoś wartościowego. "Kim mógłbyś być?" - wykrzykuje artysta - "niewiele jest w tobie z włamywacza. Rozbieraj się i chodź do łóżka, a będziesz miał wszystko, czego zapragniesz". W tym momencie na zawsze zmieniło się życie obydwu. Dyer przez siedem lat był stałym modelem Bacona i starał się - finansowo wspierany przez Bacona - wydobyć ze środowiska i kultury klasy robotniczej, dostosować do zamkniętego świata artystów. Dyer został obdarowany drogimi garniturami i pieniędzmi, był zabierany w podróże do Paryża i Nowego Jorku, choć nie tworzyli z Baconem dobranej pary. Najwięcej radości dawała mu zazwyczaj wędrówka z młodymi ludźmi po paryskich barach, ale nie był w stanie stawić czoła nieustającym żartom swego dobroczyńcy. Dowcipny Bacon był w swoim żywiole, kiedy zabawiał się i pił z modelkami pozującymi do fotograficznych aktów, kpiąc ze wszystkiego i wszystkich: "Szampan dla moich prawdziwych przyjaciół, prawdziwe cierpienie dla fałszywych" i przedstawiając swoje niekonwencjonalne towarzystwo: "Witamy w obozie koncentracyjnym". Kiedy Dyer skarżył się na nocne koszmary, Bacon krótko replikował "George, nocne koszmary nie mogą być bardziej przerażające, niż życie".