Niemy 2017

Budowa Maszyny, która pomoże Miastu pokonać wroga i przesądzić o losach trwającej od lat wojny, zmierza ku końcowi. Inżynierowie gorączkowo przeprowadzają ostatnie testy. Praca pochłania ich całkowicie i niszczy życie osobiste. Zaślepieni ideą dorównania boskiemu dziełu, nie dostrzegają zagrożeń. Tajemniczy Mnich przestrzega ich przed buntem Maszyny. W gronie konstruktorów rodzą się konflikty, a przyszłość przedsięwzięcia staje pod znakiem zapytania, gdy w Mieście dochodzi do zagadkowych morderstw. Inspirowana niemieckim ekspresjonizmem konwencja kina niemego łączy się z elementami kina science fiction i horroru. Film jest debiutem reżysera.

Film niemy. Końcówka XVIII wieku, sceneria łańcuckiego pałacu. Kamera błądzi po ciemnych komnatach, w mroku widać jedynie zarysy widmowych postaci w rokokowych kostiumach. Na scenie miniaturowego teatru lakowego trwa występ iluzjonisty, w którym można rozpoznać trzy połączone postaci: Kasandra z Parad, Georges’a Mélièsa z jego własnych filmów oraz wielkiego osiemnastowiecznego blagiera – barona Münchhausena, znanego z filmu Karela Zemana i ilustracji Gustave’a Dorégo. W kolejnych scenach iluzjonista wykorzystuje magiczne przedmioty: latarnię, lustro i pudło, a jego spektakl zdaje się nie mieć końca. Film trikowo-animowany, traktuje aktorów jak lalki, wykorzystuje animację poklatkową oraz film rysunkowy. Zawiera aluzje do pisarstwa hrabiego Potockiego i początków kina.