FDB

Król — Netflix specjalizuje się w masowych produkcjach. Jednak czasem można przyznać, że potrafi zrealizować ambitne obrazy. przeczytaj recenzję

Miłość gwarantowana — Na ustawieniach fabrycznych i automatycznych kolejna komedia, która gwarantuje, że może nas pewnego dnia, przewidywalna i jednoznaczna, ale zrelaksować. przeczytaj recenzję

Klaus — Listonosz może mieć też przygody - recenzja “Klausa” przeczytaj recenzję

Rozłąka — Długi, ale nienudny lot z polotem. Najciekawszy zawsze pozostaje człowiek w swojej złożonej budowie pod skafandrem, najwięcej dramaturgii tkwi w relacjach, a nie w maszynach. przeczytaj recenzję

Pętla — Między wierszami, Vega demaskuje usposobienie Polaków. Zna nasze paranoje i frustracje. Zamiast nas z nich wyciągać, tym bardziej je utrwala. przeczytaj recenzję

Młody Wallander — Pomysł odważniejszy, niż wykonanie. Bardzo prostolinijne i z małą ilością wyobraźni prequel do klasyki szwedzkiego kryminału. przeczytaj recenzję

Może pora z tym skończyć — Rozpoczyna się romansem. Flirtem dialogu filmowego z uchem widza. Potem ramy całości zaczyna się wyginać. przeczytaj recenzję

Nadzieja — Bez znieczulenia o chorobie jako ognisku zapalnym do przeżycie zaległych spraw, niezależnie jak długi ma się staż. Bez szantażu emocjonalnego, dojrzale i patrząc poważnie na każde uczucie. przeczytaj recenzję

Tenet — Pretensjonalny banał pseudointelektualny, którzy fascynuje doskonałymi widokami i sekwencjami. Piękne, ale puste naczynie. przeczytaj recenzję

Daleko od Reykjaviku — Mleko się rozlało... Wolność, czy bezpieczeństwo. Zemsta dla wewnętrznego ukojenia bólu? Zaangażowane kino społeczne z charakterną bohaterką jednak na zbyt wolnym ogniu. przeczytaj recenzję