Interia

Stenders jest tego świadomy i wraz operatorem Goeffrey’em Hallem tworzy obraz outbacku taki, jaki chcemy zobaczyć. A przede wszystkim, jaki w głowie ma australijski odbiorca. przeczytaj recenzję

Ozon naiwnie nawiązuje do początków ruchu nazistowskiego w Niemczech i późniejszego puczu monachijskiego. przeczytaj recenzję

Nie ma sensu znęcać się nad "Babskimi wakacjami", bo to po prostu niewypał. Nie zadziałały żadne sztuczki, które w przypadku tego typu komedii ratują sytuację. przeczytaj recenzję

"Obdarowani" przypominają baśń z morałem, że warto być z ludźmi za wszelką cenę. Nic poza tym. przeczytaj recenzję

"Dwie kobiety" wypada traktować jako wyjątkowy portret przyjaźni kobiet. W polskiej kinematografii mierzyła się z tym tematem ponad trzydzieści lat temu Magdalena Łazarkiewicz w niezapomnianym "Przez dotyk", który przy okazji filmu Provosta warto byłoby sobie przypomnieć. przeczytaj recenzję

"Wojna..." to prawdziwa wizualna przygoda. Efekty specjalne to filmowy majstersztyk. Nie ma tu nic "za dużo", "za mocno". przeczytaj recenzję

Valerian i Miasto Tysiąca Planet" mówi wiele o współczesnym świecie, może być nawet traktowany jako komentarz w kwestii problemów migracyjnych i porozumienia między narodami. przeczytaj recenzję

Film Stasika jest formalnym popisem, w którym stricte dokumentalna obserwacja ustępuje miejsca audiowizualnej poezji. przeczytaj recenzję

Świadoma tego reżyserka Ceyda Torun wykorzystała więc czworonożnych bohaterów jako pretekst do sportretowania współczesnego Stambułu. przeczytaj recenzję

Film Coppoli to modelowy przykład tego, jak można użyć współczesnego kina do reklamy kraju/regionu/miasta. przeczytaj recenzję