Trudno mówić o samobójstwie, jeszcze trudniej snuć wokół niego fabułę. Gdzie kończy się empatia, a zaczyna instrumentalne traktowanie ofiar"? Krytycznie o serialu Netflixa.
przeczytaj recenzję
Najnowszy film Asghara Farhadiego szczęśliwie nie ugina się pod ciężarem własnego dydaktyzmu, to wciąż w większej mierze historia o relacjach między ludźmi.
przeczytaj recenzję
Podoba mi się też odjechana kosmiczna scenografia (te pączkujące planety z początku filmu to rekord!), muzyka z lat 80. i sympatyczne nawiązania popkulturowe.
przeczytaj recenzję
Wbrew obiegowej opinii nie jest to jedynie film o dorastaniu w cieniu własnej orientacji, który równie dobrze mógłby traktować o heteroseksualizmie, lecz prosta opowieść o życiu.
przeczytaj recenzję
Scorsese pomimo drobnych wpadek pozostaje wierny przyjętej stylistyce, nie pozwala aktorom zerwać się w szarży, a natura, którą operator Rodrigo Prieto filmuje z takim pietyzmem, pozostaje surowa i…tylko surowa.
przeczytaj recenzję
Żal, że nie pomyślano przede wszystkim o najmłodszym odbiorcy, tym który umie już perfekcyjnie składać Lego, ale tabliczki mnożenia jeszcze się uczy.
przeczytaj recenzję
Seans upływa dość szybko, mimo że nie wzbudza większych emocji. Z racji deficytu tego typu filmów warto więc wybrać się do kina. Tropienie smaczków i snucie porównań może się okazać dobrą rozrywką.
przeczytaj recenzję