Esensja

Anihilacja — Nieszablonowo poprowadzone, przebogate scenograficznie kino sf, trzymające przed telewizorem do samiuteńkiego końca. przeczytaj recenzję

Paradoks Cloverfield — Bezsensowne podczepienie filmu pod uniwersum „Cloverfield”. Bo w ten sposób można bez końca, serwując np. romans, w którym w finale potwór zerwie kochankom dach znad głowy, czy film wojenny, gdzie minutę przed końcowymi napisami obie strony konfliktu stają wobec wroga z innego wymiaru. przeczytaj recenzję

Lady Bird — Rewelacyjny reżyserski debiut Grety Gerwig opowiada o tym, jak magiczny i radosny potrafi być okres dojrzewania – ale również o pierwszych wielkich rozczarowaniach. przeczytaj recenzję

Nić widmo — Erudycja i zmysł szaradzisty reżysera nie przesłaniają jednak pasjonującego studium postaci – a tylko czynią seans „Nici widmo” tym większą przyjemnością. przeczytaj recenzję

Czarna Pantera — Mocnymi stronami filmów Marvela są sympatyczne postaci, dynamiczna fabuła oraz zręcznie dawkowany humor. „Czarna Pantera” ma to wszystko, a dodatkowo jest prześliczną wizualną bombonierką. przeczytaj recenzję

Czarna Pantera — Elementy fantastyki naukowej, szpiegowskiego filmu akcji oraz kina superbohaterskiego zostają w „Czarnej Panterze” idealnie zrównoważone. przeczytaj recenzję

The Disaster Artist — Najbardziej ujmująca jest w „The Disaster Artist” autentyczna miłość jaką twórcy darzą niesławną produkcję Wiseau. przeczytaj recenzję

Czas mroku — Wszystkie te drobne niedostatki bledną jednak wobec nadrzędnej wartości, jaką jest pierwszoplanowa kreacja. przeczytaj recenzję

Tamte dni, tamte noce — „Tamte dni, tamte noce”, czarująca historia miłosna i przenikliwa opowieść o edukacji sentymentalnej. przeczytaj recenzję

Pomniejszenie — Payne staje się ofiary wygórowanych ambicji. Podąża na ślepo w kierunku swego przesłania, ignorując wiele rysujących się kwestii i pytań. Jego świat zaczyna się rozsypywać od strony logicznej, a warstwa społeczna i filozoficzna jest zbyt płytka, by to zrekompensować. przeczytaj recenzję