Esensja

Siłą „Pożegnań” są liczne sekwencje pogrzebów. Sceny ubierania zwłok, nakładania makijażu, nadawania twarzy wyrazu piękna i spokoju są po prostu śliczne, poruszające i wcale nie takie oczywiste. przeczytaj recenzję

„Nine: Dziewięć” to zaledwie dobry musical i dużo od niego lepszy dramat. przeczytaj recenzję

Holmes Ritchiego jest bliższy postaci Conan Doyle’a dużo bardziej, niż można się spodziewać. przeczytaj recenzję

Subtelny, nie dosłowny i pełen znaczeń zwycięzca festiwalu w Berlinie to opowieść o wyzwoleniu. Bolesna i piękna. przeczytaj recenzję

„Polowanie na czarownice” to najnowsza chałtura z jak-zwykle-drewnianym Nicolasem Cage’em. przeczytaj recenzję

Ot, bardzo atrakcyjne wizualnie kino akcji, w którym jednak tradycyjnie logika fabuły pozostawia wiele do życzenia. Obejrzeć można, ale na własną odpowiedzialność. przeczytaj recenzję

„Parnassus” nie jest najlepszym filmem Gilliama. Ale co to znaczy? Tylko tyle, że wśród poprzednich zdarzały się absolutne arcydzieła. A jego najnowsze dziecko i tak jest wysokiej klasy. przeczytaj recenzję

Aleksandr Proszkin nakręcił oparty na faktach film, który zatytułował „Cud”. Nie jest to wprawdzie wierna rekonstrukcja, ale i tak pozwoliła reżyserowi na sformułowanie kilku istotnych pytań. przeczytaj recenzję

Co do „Wrót do piekieł” – film zostawia po seansie mętlik w głowie i bardzo mieszane uczucia. A przecież nie do tego nas przyzwyczaił Sam Raimi… przeczytaj recenzję

Film Siergieja Snieżkina przeraża w jeszcze większym stopniu niż książka Pawła Sanajewa. Idealnie bowiem obrazuje wszystkie potworności, jakie dorośli mogą wyrządzić bezbronnemu i niewinnemu dziecku. przeczytaj recenzję