Filmy lata 90., onz

Film podejmuje temat wojny w byłej Jugosławii. A dokładnie masakry w Srebrenicy, gdzie ponad 8 tysięcy bośniackich muzułmanów, mężczyzn i chłopców, zostało zamordowanych przez Serbów na oczach żołnierzy międzynarodowych sił pokojowych. Ale ta wojna jest inna, bo widziana oczami kobiet: reżyserki i jej tytułowej bohaterki, tłumaczki, desperacko próbującej nazwać i powstrzymać wydarzenia, których grozy nikt nie chce przyjąć do wiadomości. Aida (warta wszystkich nagród, wybitna kreacja Jasny Đuričić) pracuje w bazie ONZ, wokół której gromadzą się tysiące cywilów. Szukając w tłumie męża i synów, wierzy, że uda jej się kogoś przekonać, komuś wytłumaczyć, wybłagać jeden podpis, wynegocjować życie.

Jurij Orłow (Nicolas Cage) ma wiele twarzy i wiele fałszywych tożsamości. Na pewno jednak urodził się na Ukrainie, a dzięki podrobionym papierom o żydowskim pochodzeniu może cieszyć się urokami amerykańskiej demokracji. Jurij postanawia zostać handlarzem bronią. Żyje jednak w wiecznym stresie, starając się zawsze o krok wyprzedzać zarówno konkurencję z branży, jak i zawziętego agenta Interpolu, Jacka Valentine’a (Ethan Hawke). Rok 1991 przynosi rozpad Związku Radzieckiego. Orłow natychmiast jedzie na Ukrainę, gdzie czekają na niego arsenały niepilnowanej przez nikogo broni oraz wujek Dimitrij, generał ukraińskiej armii. Jurij osiąga bogactwo, o jakim nigdy nie marzył. Nie wie jeszcze, że przyjdzie mu się zmierzyć z zupełnie nieoczekiwanym przeciwnikiem – własnym sumieniem.

Kathryn Bolkovac (Rachel Weisz) jest rozwiedzioną policjantką, która pragnie przeprowadzić się bliżej córki, która mieszka ze swoim ojcem. W celu pozyskania pieniędzy wyjeżdża na misję ONZ do powojennej Bośni. Na miejscu poznaje panujące tam bezprawie. Odkrywa, że ludzie wysłani w celu niesienia pomocy prowadzą przestępczość zorganizowaną, związaną głównie z handlem ludźmi.

Grupa partyzantów pod wodzą bandyty Skiji ma odzyskać z rozbitego helikoptera kasetę z zapisem zbrodni wojennych. Z kolei major Keller ma uratować jego pasażerów.

Dramat wojny w Jugosławii pokazany w krzywym zwierciadle i zredukowany do kilkunastu metrów kwadratowych, czyli powierzchni okopu, w którym rozgrywa się większość filmu. Fabuła pokazuje tragiczne losy żołnierzy wrogich obozów, a także niemoc jednostek międzynarodowych próbujących pomóc uwięzionym mężczyznom.

Młody, angielski nauczyciel Joe i podstarzały ksiądz katolicki Christopher, prowadzą szkołę w stolicy Ruandy. Kiedy zostaje zestrzelony samolot z prezydentem Hutu na pokładzie, zaczyna się ludobójstwo. Bojówki Hutu zabijają wszystkich Tutsi. Grupie uchodźców udaje się jednak ukryć za murami szkoły. Joe i Christopher oraz stacjonujące tam wojska ONZ starają się zapewnić im opiekę. Jednak wszystko do czasu.