Filmy hugenot

Rok 1665. Miasto Delft, Holandia. Siedemnastoletnia Griet (Scarlett Johansson) zostaje służącą w domu malarza Johannesa Vermeera (Colin Firth). Choć dzieli ich wszystko - pochodzenie, wychowanie, wykształcenie - Vermeer odkrywa w Griet pokrewną duszę, która, tak jak on, ma intuicyjne wyczucie barw i światła. Odsłania więc przed nią tajemniczy świat swoich obrazów. Dla Griet rosnąca zażyłość z jej panem to ogromne niebezpieczeństwo. Na dodatek dziewczyna wpada w oko protektorowi Vermeera, van Ruijvenowi. Zaintrygowany związkiem łączącym malarza ze służącą, van Ruijven zamawia u Vermeera portret Griet, czego efektem będzie jeden z najwspanialszych obrazów, jaki kiedykolwiek powstał. Ale Griet przyjdzie za to drogo zapłacić.

Małgorzata de Valois zostaje zmuszona do zawarcia małżeństwa z Henrykiem z Nawarry. Wkrótce dochodzi do rzezi hugenotów.

XVI wiek. Francja jest w stanie nieustannych, krwawych walk pomiędzy Katolikami a Protestantami (Hugenotami). Henryk z Nawarry zostaje przywódcą tych drugich, a Katarzyna Medycejska (Królowa Francji) postanawia pogodzić zwaśnione strony proponując Henrykowi rękę swojej córki, Małgorzaty. Jednak w noc po zaślubinach (znaną jako noc św. Bartłomieja) Katolicy dokonują krwawej rzezi Protestantów. Henryk trafia do więzienia. Po czterech latach udaje mu się uciec i rozpoczyna walkę o tron. Kiedy wreszcie zostaje królem Francji wprowadza jako pierwszy władca wolność wyznania - sam zmieniał je pięć razy w swoim życiu.

Klasycznie opowiedziany kostiumowy dramat historyczny, rozgrywający się podczas francuskich wojen religijnych drugiej połowy XVI wieku. Adaptacja XVII-wiecznego opowiadania Madame de La Fayette, autorki "Księżnej de Clèves". Historia pięknej Marie de Mézières, w której kochają się najpotężniejsi mężczyźni ówczesnej Francji (Gwizjusz i książę Anjou – przyszły król Polski, Henryk Walezy), ale która rozdarta jest między miłością a obowiązkiem. Portret nietuzinkowej kobiety, która, wbrew wymaganiom stawianym wówczas jej płci, nie zgadza się na bycie uległą żoną, ma własne zdanie, pasje i jest zdecydowana za nimi podążać. Choć sceneria historyczna może przywodzić na myśl Królową Margot (niektóre postaci pojawiają się zresztą w obu filmach), jednak Tavernier daleki jest od naśladowania stylu Patrice’a Chéreau.

Rok 1649. Ludwik (Maxime Mansion) zostaje królem. Nie ma jeszcze jedenastu lat. Anna Austriacka (Carmen Maura) i Mazarin (Paolo Graziosi) prowadzą królestwo, wielka szlachta - Conde, Conti, pani de Longueville, Chevreuses, Gaston Orleański, kardynał de Retz i parlamentarzyści - zamierzają wykorzystać młodego króla i jego niepopularność, aby odzyskać kontrolę nad królestwem i zagrozić tronowi. W ten sposób rozszerza się Fronda. Wszędzie powstają konspiracje. Kardynał Mazarin działa podstępnie z mądrością. Regent okazuje się dobrym politykiem. Ludwik uczy się być człowiekiem, otoczony dworem, ale samotny, nieustannie walczący, aby być silnym. Rok 1653, buntownicy zostają pokonani. Ludwik już nie jest "małym Ludwikiem", ale królem, który już pracuje na swój kult.