Filmy włochy, auschwitz

Baraka to rodzaj niewerbalnej filmowej refleksji, próba pokazania naszej planety odkrywająca naturalne piękno różnych miejsc świata, ukazująca stan ludzkiej duchowości. Baraka pokazuje cud narodzin, życia i śmierci, a także skłonność ludzi do samodestrukcji.

Opowieść o błyskotliwym Remy (Rémy Girard), który stoi twarzą w twarz ze śmiercią, jego strapionej ex żonie Louise (Dorothée Berryman), która wzywa z Londynu ich syna, Sebastiana (Stéphane Rousseau)wziętego finansistę. Ojciec i syn ledwie się tolerują więc Sebastian niechętnie przystaje na prośbę matki, która samotnie go wychowywała. Organizuje ojcu lepsze warunki w szpitalu i wzywa jego starych przyjaciół. Przejeżdżają naładowani mądrościami i dowcipami na temat miłości, rodzinnych wartości i śmierci. Razem z nimi pojawia się Natalie (Marie-Josée Croze), córka przyjaciela Remy'ego, która ma swoje demony i przeszłość.

27 stycznia 1945 roku, w dniu wyzwolenia obozu w Oświęcimiu, dla bohaterów opowieści - grupy Włochów, rozpoczyna się nowy okres w życiu - powrót do domu, a zarazem żmudny proces uczenia się na nowo normalnej rzeczywistości. Primo Levi - chemik z Turynu - ma przed sobą najdłuższą drogę; jego tułaczka trwa niemal rok. Pokonując kolejne etapy wędrówki uczy się sztuki przetrwania: zarabia pieniądze handlując z rosyjskimi żołnierzami; zdobywa całkowicie nowe dlań doświadczenia. Droga bohaterów wiedzie przez Polskę, Ukrainę i Związek Radziecki. Ich oczami oglądamy świat, który próbuje otrząsnąć się ze skutków wojny. Dla Primo roczna niemal tułaczka jest w istocie czasem bolesną, przede wszystkim jednak oczyszczającą wędrówką w głąb samego siebie, odkrywaniem najskrytszych pokładów świadomości i podświadomości. Jej ostatnim etapem jest próba opisania doznanych doświadczeń również w imieniu tych, których pochłonęła wojna.