Filmy taniec, casting

Teatr "The Burlesque Lounge" ma już czasy świetności za sobą. Tess (Cher), była tancerka, a obecnie właścicielka, walczy wszystkimi siłami o utrzymanie teatru. Jednak problemy finansowe i artystyczne oraz problemy osobiste załogi, wydaje się, że nieuchronnie prowadzą do końca teatru. Ali (Christina Aguilera) to dziewczyna z małego miasteczka w Iowa, która przybywa do Los Angeles i przypadkiem zatrudnia się u Tess jako kelnerka. Wkrótce Ali zdobywa przyjaciół, wrogów, a także uczucie Jacka (Cam Gigandet). Wspierana przez przyjaciół spełnia swoje marzenie i staje na scenie, aby potem dzięki wspaniałemu głosowi, stać się największą atrakcją rewii.

Grupa tancerzy próbuje poznać granice możliwości swoich ciał. Podczas jednej z tanecznych sesji wpadają w trans i tracą kontakt z rzeczywistością. Budzą się wewnętrzne demony. Czy uda im się je poskromić?

Trójka przyjaciół pracuje w barze, ale każde z nich marzy, by na swój własny sposób stać się gwiazdą i zmienić swoje życie. Jednym się udaje, innym nie, a w to wszystko wplątane są fantastyczne sceny taneczne.

Maxie ginie w katastrofie na dzień przed wyjazdem do Hollywood, na plan filmu samego Davida W. Griffitha. Jednak marzenia okazały się silniejsze od śmierci. Po sześćdziesięciu latach duch Maxie wcieli się w ciało Jan Chaney, sekretarki biskupa, by raz jeszcze spróbować sił w kinie.

Rodzina Barańskich mieszka na przedmieściu. Matka całkowicie poświęca się roli pani domu, co jest źródłem jej nieustającej frustracji. Ojciec utrzymuje rodzinę, ale to nie jego zdanie jest w domu najważniejsze. Model życia Leszczyńskich jest zupełnie inny. Matka jest rozwódką. Ze swojego pierwszego związku ma dorastającą córkę, a z obecnego małżeństwa kilkuletniego syna. Spełnia się zawodowo, podczas gdy jej mąż zmaga się nie tylko z wychowaniem dzieci, ale również z własną niemocą w kwestii ponownego wyboru ścieżki kariery zawodowej. Jest bezrobotny. Choć Barańscy hołdują wartościom konserwatywnym, a Leszczyńscy wydają się być postępowymi intelektualistami, okazuje się, że tak naprawdę więcej ich łączy niż dzieli. Dobre chęci rodziców przynoszą często opłakane, choć zabawne rezultaty.