Obyczajowy 1997

Na czele wielopokoleniowej rodziny Lubiczów stoją dziadkowie, Maria i Władysław. Pani Maria prowadzi aptekę w swoim domu na warszawskiej Sadybie. Pomaga jej córka Elżbieta. Druga córka, Dorota, jest zakonnicą. Starszy syn, Paweł, ceniony chirurg pracuje w szpitalu, a popołudniami dorabia w spółdzielni lekarskiej. Młodszy, Ryszard, jest hydraulikiem. Wraz z żoną Grażyną na próżno marzy o upragnionym dziecku. Wszystkie dzieci i wnuczęta często odwiedzają gościnne mieszkanie dziadków. Na krótko przed siedemdziesiątymi urodzinami seniorki rodowego klanu w domu Lubiczów pojawia się także ich jeszcze jedna córka Monika, od lat skłócona z rodzicami. Czyżby happy end? Nie, już pierwszy odcinek filmu zapowiada wielkie kłopoty.

Will Hunting (Matt Damon) to „skłócony z życiem” młody chłopak. Nie ma większych ambicji, niewiele oczekuje od losu. Pracuje dorywczo, a wieczorami włóczy się po okolicznych barach… do czasu! Zwrot w jego życiu następuje, gdy nieoczekiwanie odkryte zostają jego niezwykłe zdolności matematyczne. Will musi zdecydować, czy podjąć rzucone mu przez los wezwanie i spróbować zmienić swój stosunek do świata, czy też, dalej wieść nic nie znaczącą, lecz wygodną egzystencję na pograniczu prawa. W zmaganiach z samym sobą pomaga mu piękna studentka i psycholog (nagrodzony Oscarem Robin Williams), który słynie z niekonwencjonalnych metod działania. Dochodzi do starcia dwóch silnych osobowości, które przynosi zaskakujący efekt…

Pewnego dnia 12-letni Chris dowiaduje się, że jego ukochana mama zarabia na życie pracując jako striptizerka. Postanawia zdobyć pieniądze, aby mogła zostawić tą pracę. Udaje się po pomoc do ojca, weterana z Wietnamu, ale tutaj spotyka go wielkie rozczarowanie. Postanawia sam wziąć sprawy w swoje ręce. W wolnym czasie pracuje na łodzi rybackiej i pomaga rybakom. Jednak jak się okazuje, kapitan przewozi nie tylko ryby, ale również szmugluje narkotyki. Malec wpada na pewien podstępny plan...

Dionizy Złotopolski (Henryk Machalica) mieszka w Złotopolicach wraz z synem Markiem (Kazimierz Kaczor), niezależnym senatorem, najczęściej zresztą przebywającym w Warszawie, i jego żoną Barbarą (Anna Nehrebecka), którzy mają dwóch dorosłych synów. Starszy Waldemar (Andrzej Nejman) jest gospodarzem i prowadzi gospodarstwo. Nie ma szczęścia w miłości i wciąż szuka kandydatki na żonę. Okazuje się, ze znalezienie partnerki, która zgodziłaby się wraz z nim zamieszkać na wsi jest trudne. Młodszy syn – Kacper Złotopolski (Andrzej Piaseczny) to czarna owca w rodzinie. Rzucił szkołę i postanowił rozpocząć karierę muzyka. Druga linia rodu – Gabrielowie mieszkają w Warszawie. Wywodzą się od bliźniaczej siostry Dionizego, Eleonory (Alina Janowska). Jej syn – Wiesław (Paweł Wawrzecki) jest komendantem posterunku policji na Dworcu Centralnym, a jego żona Marta (Ewa Ziętek) prowadzi luksusową kawiarnię. Mają razem syna – Tomka (Piotr Szwedes), który ku rozpaczy rodziców rzucił studia medyczne i rozpoczął karierę akwizytora – jego zdaniem w ten sposób najszybciej dorobi się dużych pieniędzy. Starszy syn Mirek (Radosław Elis) i jego żona Weronika (Agnieszka Sitek) oczekują narodzin pierwszego dziecka. Córka Wiesława z pierwszego małżeństwa, Agata (Paulina Młynarska), pracuje w agencji pośredniczącej w sprzedaży nieruchomości.

Do prowincjonalnego miasteczka przyjeżdża obrotny biznesmen Jan. Ma wziąć udział w seminarium dla młodych przedsiębiorców. Tam poznaje Karolinę, która pracuje w miejscowej szkole jako wychowawczyni świetlicy. Nawiązuje się między nimi nić porozumienia i wzajemnej sympatii. Wkrótce Karolina wyjeżdża do stolicy, aby spotkać się z nowym znajomym. Za nią podąża zakochany w swojej pani dwunastoletni Szymek, który uciekł z domu… Randka z Janem przeobraża się w prezentację przygotowaną przez biznesmena, który chce zaimponować dziewczynie z prowincji…

Nadrzeczywisty Ankieter pojawia się w życiu kilku mężczyzn, aby zweryfikować siłę ich uczuć. Adiunkt polonistyki na uczuciowe wyznanie zakochanej w nim studentki reaguje obojętnością. Poinformowano go, że został już wyeliminowany z grona tych, w których życiu obecne są uczucia. Ksiądz dowiaduje się o istnieniu swej jedenastoletniej córki. Początkowy strach przed kompromitacją ustępują miejsca odpowiedzialności. Porzuca stan kapłański wybierając ojcostwo. Pułkownik, który odnawia dawną znajomość z kobietą, którą niegdyś kochał, gotów jest zmienić swoje życie. Zostaje przywołany do porządku przez generała i rejteruje. Przemytnik heroiny trafia do więzienia... Kiedy jego żona zostaje przyłapana na przemycie waluty, bierze winę na siebie…

Ostatnia część osobistego tryptyku filmowego reżysera Andrzeja Kondratiuka, w którego skład wchodzą również wcześniejsze filmy Cztery pory roku z 1984 roku oraz Wrzeciono czasu z 1995 roku. Film opowiada o rodzinie Kondratiuków i filmowej pasjii reżysera.

Jest pierwsza wojna światowa. Dwaj koledzy, lekarz i adwokat, kupują w górach stary dom. Otwierają w nim hotel-sanatorium. Zaczynają zjeżdżać się kuracjusze z całej Europy. Jednak każdy z nich podaje się za zupełnie inną osobę niż jest w rzeczywistości. Szukają tutaj miejsca dla ukojenia swoich wojennych przeżyć. Jednak czy to aby na pewno dobre miejsce?

Mieszkający w Gdańsku Anna i Paweł Kowalscy świętują ósme urodziny ich syna, Tomka. Radość w rodzinie nie trwa długo: podczas przejażdżki rowerem, otrzymanym w prezencie od rodziców, Tomek ulega groźnemu wypadkowi. Chłopcu potrzebna jest krew. I tu zaczyna się dramat. Paweł ze względu na niezgodność grupy krwi z grupą krwi Tomka, nie może być dawcą. Powtórne badanie rozwiewa wszelkie wątpliwości: Paweł nie jest biologicznym ojcem Tomka. Rodzi to podejrzenia, że Anna miała kiedyś romans ze swoim szefem. Żona Pawła stanowczo temu zaprzecza; przysięga, że nie miała seksualnych stosunków pozamałżeńskich. W takim razie skoro Paweł nie jest ojcem Tomka, ona nie może być matką! Zdesperowana, niespokojna o los swego małżeństwa, robi badania, które potwierdzają to najgorsze przypuszczenie. Mając przeciw sobie lekarzy i wciąż pełnego wątpliwości Pawła, próbuje na własną rękę dojść prawdy. Zachodzi podejrzenie, że prawdziwy syn państwa Kowalskich mieszka w Dreźnie, w rodzinie niemieckiego inżyniera, Horsta Schneidera, który pod koniec lat 80. pracował w Gdańsku. Kowalscy prawdopodobnie wychowują dziecko Schneiderów. Jak mogło do tego dojść? Żona Horsta, Maria urodziła syna w Gdańsku. Chłopiec przyszedł na świat w tym samym dniu 1989 roku i w tym samym szpitalu, w którym urodził się syn Kowalskich. Podobnie jak on, był wcześniakiem. Personel szpitala omyłkowo zamienił dzieci. Annie udaje się odnaleźć Schneiderów.

Po tym jak Broniś przynosi widomość o śmierci Kazimierza, Maryśka wpada w głęboką depresję. Zamknięta w swoim pokoju, jest całkowicie obojętna na to, co dzieje się wokół niej. Wiosną 1945 roku Józia, Wandzia i Janeczka urządzają w stodole w Juryszkach prowizoryczny szpitalik dla rannych polskich partyzantów.