Filmy Rosja

ZSRR, miasto Nowoczerkask na południu kraju, rok 1962. Ludmiła jest idealistyczną weteranką II wojny światowej i oddaną członkinią partii komunistycznej. Gardzi wszystkim, co postrzega jako antyradzieckie. Wraz z innymi miejscowymi działaczami partii zostaje zaskoczona strajkiem w miejscowej fabryce, w którym bierze udział jej córka. Gdy sytuacja wymyka się spod kontroli, Ludmiła rozpoczyna desperackie poszukiwania córki. Wprowadzona zostaje godzina policyjna, zaczynają się masowe aresztowania i próby ukrycia przez władze faktu strzelania do protestujących. Niekwestionowana wiara Ludmiły w linię partii drży w posadach.

Prowadzący śledztwo w sprawie tajemniczej śmierci nauczycielki detektyw trafia do zawiłego świata wirtualnej rzeczywistości i gry, w której stawka jest naprawdę wysoka.

Na podstawie autentycznego wydarzenia z 1944 roku, kiedy to Sowieci próbowali odbić Nazistom bezimienne wzgórze. Opowieść o życiu, przyjaźni i heroizmie.

Bezdzietna para, pisarz Andriej (Paweł Trubiner) i artystka Olga (Marina Kazankowa) adoptują ośmioletnią Ksiuszę (Ksenia Aleksiejewa). W końcu miała szczęście. Tymczasem Andriej pisze fantastyczna powieść o ciemnej stronie Petersburga. Na stronach jego książki miasto nad Newą zamienia się w fantasmagoryczny świat, w którym czas się zatrzymał, a ulice zamieszkują mroczne istoty. Nagle po wypadku samochodowym dziewczynka trafia do Mrocznego Miasta z powieści Andrieja, gdzie spotyka tajemniczego przyjaciela, Paramona (Artem Tkaczenko). Wraz ze swoim magicznym towarzyszem Ksiusza musi pokonać złe mocy i uruchomić zegar na wieży, aby powstrzymać Czarownicę i jej czarną armię przed przejęciem miasta. Na bohaterów czeka wiele niebezpiecznych przygód…

Rok 1989. Dziewięcioletnia wojna radziecko-afgańska dobiega końca. Związek Radziecki rozpoczyna wycofywanie się z Afganistanu. Po katastrofie sowieckiego samolotu do niewoli u mudżahedinów trafia jego pilot. Okazuje się, że jest on synem generała Wasiliewa. W rezultacie powrót do domu żołnierzy 108. zmotoryzowanej dywizji piechoty zostaje wstrzymany. Dostają do wykonania ostatnią misję. Mają odnaleźć syna generała.

Rybackie osiedle pod Kierczą kiedyś było w pełni rozkwitu, teraz znalazło się w fazie upadku. Obfitującego we wszystko Krymu już nie ma, osiedle zmarniało, a jego mieszkańcy, żyjący w zawieszeniu między radziecką przeszłością a ukraińską teraźniejszością, zarabiają na życie, jak kto potrafi. Irina, mądra, dobrze sytuowana czterdziestoletnia właścicielka firmy w Moskwie i jej dużo młodszy kochanek Kostia przyjechali tu dlatego, że z tym miejscem związane są wspomnienia z dzieciństwa Kosti. Romantyczny nastrój, morze, wspomnienia… A z drugiej strony rybackie osiedle, gdzie ludzie myślą i czują inaczej. Wydarzenia rozwijają się w dramatyczny sposób…

Pavla (Elena Susanina) jest osiemdziesięcioletnią wdową, która mieszka w domu przy dużej drodze. Czasami kierowcy ciężarówek zatrzymują się pod sklepem w opuszczonym miasteczku, aby kupić wódkę, którą potem piją u staruszki. Kobieta ich przyjmuje, ale jedynym towarzyszem jej życia jest kurczak, którego wszędzie nosi ze sobą. Niestety pewnego dnia zostaje on zabity i zjedzony przez jednego z kierowców. Następnie sklep zostaje zamknięty. Starsza pani zaczyna śnić o świni i próbuje ją zdobyć. Pragnie towarzystwa, bo w pustym domu i opuszczonym miasteczku nie jest jej łatwo żyć samej.

W trakcie podróży przez opustoszały i bezkresny Sybir, budują intymność, dzielą tajemnice, kwestionują autentyczność. Dni spędzają na wędrówce i polowaniach, a noce w swoich ramionach. Choć są z dala od oceniających oczu wrogiego społeczeństwa, ich związek balansuje nad przepaścią. Nie wiedzą jeszcze, jaką cenę przyjdzie im zapłacić za swoje uczucia we wrogim społeczeństwie.

„Straszydłem” jest żyjąca w samotności wiejska znachorka, na widok której sąsiedzi w najlepszym przypadku odwracają wzrok, w najgorszym – posuwają się do rękoczynów. A jednak kiedy ich bliskim dzieje się krzywda, zamiast skorzystać z pomocy lekarzy – przychodzą do niej. Za pomoc płacą jedzeniem i wódką. Kobieta nie odmawia, chociaż zdaje sobie sprawę, że każda taka interwencja wyniszcza doszczętnie jej organizm. Z biegiem czasu widz zdaje sobie sprawę, że to obłędne dążenie do autodestrukcji ma swoje uzasadnienie w głębokiej traumie. W tragedii, z jaką bohaterka nie potrafi sobie poradzić. Za którą obwinia siebie.