Filmy Rosja

Pavla (Elena Susanina) jest osiemdziesięcioletnią wdową, która mieszka w domu przy dużej drodze. Czasami kierowcy ciężarówek zatrzymują się pod sklepem w opuszczonym miasteczku, aby kupić wódkę, którą potem piją u staruszki. Kobieta ich przyjmuje, ale jedynym towarzyszem jej życia jest kurczak, którego wszędzie nosi ze sobą. Niestety pewnego dnia zostaje on zabity i zjedzony przez jednego z kierowców. Następnie sklep zostaje zamknięty. Starsza pani zaczyna śnić o świni i próbuje ją zdobyć. Pragnie towarzystwa, bo w pustym domu i opuszczonym miasteczku nie jest jej łatwo żyć samej.

Dwóch mężczyzn zakochuje się w sobie w podupadającym mieście na Syberii w Rosji. Łagodny parobek Sasha (Viatcheslav Kopturevskiy) i policjant Dima (Ilya Shubochkin) nie mają łatwo. Są szwagrami i – potajemnie – kochankami. W trakcie ich podróży do babci Sashy na jaw wychodzą wcześniej niewypowiedziane tajemnice i pojawia się intymność. Chociaż są daleko od spojrzeń przedstawicieli opresyjnego społeczeństwa, ich związek cały czas balansuje nad przepaścią.

„Straszydłem” jest żyjąca w samotności wiejska znachorka, na widok której sąsiedzi w najlepszym przypadku odwracają wzrok, w najgorszym – posuwają się do rękoczynów. A jednak kiedy ich bliskim dzieje się krzywda, zamiast skorzystać z pomocy lekarzy – przychodzą do niej. Za pomoc płacą jedzeniem i wódką. Kobieta nie odmawia, chociaż zdaje sobie sprawę, że każda taka interwencja wyniszcza doszczętnie jej organizm. Z biegiem czasu widz zdaje sobie sprawę, że to obłędne dążenie do autodestrukcji ma swoje uzasadnienie w głębokiej traumie. W tragedii, z jaką bohaterka nie potrafi sobie poradzić. Za którą obwinia siebie.

Grupa ludzi przypadkowo uwalnia chmarę wygłodniałych dinozaurów. Żądne krwi bestie ruszają na łowy.

Koniec lat 70. Włodzimierz Wysocki, słynny rosyjski poeta, aktor i pieśniarz, znajduje się u szczytu swojej kariery. Jest najbardziej rozpoznawalną osobistością Związku Radzieckiego. Poznaje wspaniałą kobietę, która wydaje się miłością jego życia. Tymczasem służba bezpieczeństwa śledzi każdy krok artysty, a on sam czuje narastające zmęczenie i traci wenę do pisania nowych tekstów. Wskutek nadużywania alkoholu i narkotyków stan jego zdrowia pogarsza się z dnia na dzień. Podczas jednego z koncertów, dostaje ataku serca i zapada w śmierć kliniczną. Jego życiu zagraża ogromne niebezpieczeństwo. Czy uda mu się jeszcze spotkać z ukochaną?

To oni rządzą ulicami nocnego Petersburga. Prędkość jest ich religią, adrenaliną i narkotykiem, a nielegalne wyścigi sensem życia. W podrasowanych ferrari i lamborghini pędzą ulicami miasta, drwiąc z policji i przepisów. Benzynę mają we krwi. Pewnego dnia w grupie stritrejserów pojawia się nowy. Na początku pożycza i rozbija samochód szefa gangu, a potem...

Natalia, zakonnica z odległego rosyjskiego klasztoru, przyjeżdża do Moskwy 17 lat po zamachu terrorystycznym w teatrze na Dubrowce. Została tam wysłana, aby zorganizować wieczór pamięci ofiar dramatu, który miał miejsce w październiku 2002 roku. Wkrótce okazuje się, że kobieta i jej rodzina byli świadkami tych wydarzeń. Niemal zapomniani przez świat organizatorzy i uczestnicy wieczoru, czy Konferencji (jak wydarzenie oficjalnie nazywano), czują się ciężarem dla reszty społeczeństwa. Śledząc chronologię wydarzeń opowiedzianą przez kilkoro uczestników pamiętnego wieczoru, film prezentuje mroczne szczegóły osobistej historii Natalii. Obraz w reżyserii wielokrotnie nagradzanego na międzynarodowych imprezach filmowych Ivana I. Tverdovskiego przywołuje wstrząsający atak terrorystyczny.

Na swój sposób jest to dreszczowiec: rodzina Pietrowów ma bowiem grypę, a przez nią gorączkę, kaszel i dreszcze. Fale zimna i gorąca, które na przemian wstrząsają ekranem, nieuchronnie podwyższą także temperaturę na widowni. Film Kiryła Serebrennikowa ścina bowiem z nóg, pozbawia odporności na zrywającą ze schematami narrację i wywołuje majaki. Ale to tylko pozornie jedna wielka maligna: autorskie działo Rosjanina (Lato, 18. NH) ma przemyślaną konstrukcję, a trzy różne palety kolorystyczne nie pozwalają nam zgubić się w plątaninie wątków i planów czasowych. Historia zaczyna się w miejskim autobusie, w którym wyraźnie nieswój Pietrow-ojciec ma napad kaszlu. Następnie zaczyna się prawdziwa jazda bez trzymanki: przez podejrzane spelunki, szkolne sale gimnastyczne, pieczary artystów, miejskie biblioteki, wnętrza karawanów, uliczne egzekucje. Deliryczny trip jest w gruncie rzeczy podróżą przez fantazje, sny, wspomnienia i tajemnice, opowieścią o byciu blisko i daleko w rodzinie. Zrealizowana na podstawie nagradzanej powieści Aleksieja Salnikowa Gorączka to kawał kinowej poezji stawiającej opór brutalnej rzeczywistości, oszałamiająca miejska baśń i najbardziej zaraźliwy film roku.

Współczesna Moskwa. Trójka przyjaciół wynajmuje razem mieszkanie i nagle przychodzi im przeżyć najtrudniejszy, najdziwniejszy, ale i zarazem najzabawniejszy dzień w ich życiu. Czy wydarzenia te zmienią ich sposób patrzenia na świat i pozwolą im dorosnąć? Komedia o współczesnej Moskwie i jej mieszkańcach. W obrazie w reżyserii Alexeya Kamynina (That is not me) nie brakuje przedziwnych zdarzeń i błyskotliwego humoru. Produkcja brała udział w konkursie na festiwalu filmowym w Soczi.

Mikhail Evlanov tworzy postać przeciętnego mężczyzny, który angażuje się w niezwykły miłosny trójkąt z dwiema kobietami, Walentyną i Katią. Bohaterki, które przez całe życie dźwigają brzemię miłości do tego samego mężczyzny i pozornej nienawiści do siebie nawzajem, po jego śmierci stają się nierozłączne. Wiąże je wspólna, mroczna tajemnica.