Zawsze jest czas na miłość —
Film może być odbierany jako wskazówka dla ludzi, w pewien sposób zagubionych, jeśli chodzi o odnalezienie samego siebie. Sympatyczny film obyczajowy.
przeczytaj recenzję
Syn Królowej Śniegu —
To kino niedające satysfakcji na żadnym poziomie, grające nieumiejętnie w realizm magiczny i połamane narracyjnie. Nie wywołuje żadnych emocji, czujemy temperaturę mroźną, jak w Królowej Śniegu.
przeczytaj recenzję
Dusza i ciało —
Dusza i ciało ma w sobie trud rzeczywistości, ale i ucieczkę od niej w sen, która i tak nie ułatwi bohaterom trudów relacji w świecie realnym ani ich potrzeby - i to wszystko jak współczesna baśń.
przeczytaj recenzję
Blask —
Naomi Kawase znowu przypomina o sztuce czujności i doświadczaniu świata zmysłami, bez pośpiechu, w artystycznej, nie artystowskiej formie, balansując na granicy baśni - przypowieści.
przeczytaj recenzję
Viktoria —
Viktoria jest kinem charyzmatycznym i bardzo autorskim, mimo rozwarstwień w stylistyce, jednocześnie zaangażowanym bardzo społecznie.
przeczytaj recenzję
Wyznania mordercy —
Wyznania mordercy spełnia się w dużym stopniu na poziomie gatunku kryminalnego, ale nie dodaje od siebie wiele. Jednak to solennie wykonana robota, która umie zaskoczyć.
przeczytaj recenzję
Pomniejszenie —
Pomniejszenie to kino intrygujące pod względem wykonania, ale też sporo filozofujące o współczesnej kondycji człowieka - niepozornie to robi.
przeczytaj recenzję