Recenzje

Jeszcze nie koniec — Psychologiczne kino z udawanym spokojem, które pokazuję rosnącą nienawiść, chęć zemsty i przemoc oraz trzyma nas w tak nieustającym napięciu i strachu, jak bohaterów. przeczytaj recenzję

Czarna Pantera — Torpeda wyobraźni, ale nie unika wejścia w popkulturową, nie idącą głęboką, ale obecną dyskusję o przepaści między rasami, krajami. Pozostaje w tym wszystkich rasowym kinem akcji i rozrywką. przeczytaj recenzję

The Place — Film trochę anegdota, który ma dużo pomysłu na oryginalną formę i analityczny farsz. Jednak traci ciężar przez zaprzestanie drylowania ludzkiego charakteru i za dużo się ostatecznie strofuje. przeczytaj recenzję

Winchester: Dom duchów — Film zapisuje się jako ten poprawnie zrobiony, bez historii. Wśród wielu podobnych produkcji, po prostu przepada. przeczytaj recenzję

The Disaster Artist — To film, który nie rechocze wyłącznie bezrefleksyjnie z wyjątkowej historii powstania The Room, ale opowiada dużo o kulisach Hollywood - a to jest bardziej absurdalne od wizji Wiseau. przeczytaj recenzję

Ja, Godard — To bardzo zgrabne kino, które z jednej strony jest bardzo niestandardową biografią i wyznaniem miłosnym do artysty, a z drugiej satyrą na niego. To się udaje - jest kreatywnie i eksperymentalnie. przeczytaj recenzję

Trzy billboardy za Ebbing, Missouri — Kino, które bardzo ekscentrycznie i w sposób szalony opowiada o intymnym dramacie radzenia sobie z żałobą, aż dociera do iskrzącego gmerania w bebechach amerykańskiego społeczeństwa i porządku. przeczytaj recenzję

Pełnia życia — Pełnia życia nie jest w pełni udanym filmem, ale przyzwoitym kinem afirmującym życie, skromnie zrobionym o nieskromnej rewolucji, która wyrosła z miłości do życia i drugiej osoby. przeczytaj recenzję

Party — Party to w teatralnej konwencji jedności czasu i miejsca akcji, obala mit intelektualisty i wyciąga z człowieka najbardziej zwierzęce instynkty przepięknie - co domek to potworek. przeczytaj recenzję

Leatherface — Jeżeli to ma być początek to... przeczytaj recenzję