Patti Cake$ —
To prosto zbudowany scenariusz, ale są w nim iskry, intensywność, dynamika oraz świetnie rozłożone poczucie humoru, co sprawia, że to charakterny utwór.
przeczytaj recenzję
Ana, mon amour —
To trudne kino, z pogłębioną psychologią opowiadające o granicach miłości, bardzo intymnie dokonując wiwisekcji związku.
przeczytaj recenzję
Człowiek z magicznym pudełkiem —
Film z wielką wyobraźnią, ale również wielką niechlujnością i brakiem podstawowego składnika - zbudowania wiarygodnej miłości i zaangażowanie w relacje bohaterów.
przeczytaj recenzję
One More Time with Feeling —
Bezpośrednia, poetycka historia o próbie znalezienia wyjaśnienia na niewyjaśnialne. Już bliżej nie da się podejść z kamerą i dostajemy wielkie dzieło.
przeczytaj recenzję
Dziecko apokalipsy —
Dziecko apokalipsy to historia pozornie lekka i nietrudna, ale z mistyką dnia codziennego, zastanawiająca się nad unikaniem przez ludzi konfrontacji z cudzymi i własnymi uczuciami.
przeczytaj recenzję
Wszyscy moi mężczyźni —
Przyjemne, urocze, niezobowiązuje kino, potykające się chwilami o stereotypy, ale wygrywające szczerością i krzepiącą siłą.
przeczytaj recenzję
Nasz najlepszy rok —
To kino przyjemne i fragmentarycznie rozgrzewające, jednak bez iskry i przy próbie bycia poważnym jest ckliwy.
przeczytaj recenzję
Suburbicon —
The best of Coenów - inteligentne ośmieszanie gatunku ludzkiego - wmanewrowywanie bohaterów w sytuacje, w których sami to robią. Rasowa czarna komedia z ich stemplem, a Clooney potrafi reżyserować.
przeczytaj recenzję
Linia życia —
Linia życia jest przewidywalnym, schematycznym kinem, bez skoków ciśnienia. Ta linia życia dosyć prosta, słabo wyczuwalny puls.
przeczytaj recenzję