Fair Play —
"Fair Play" to przykład kina kameralnego, gdzie prawdziwie intensywne emocje pomiędzy bohaterami można zbudować na pomyśle i odpowiednim poprowadzeniu aktorów.
przeczytaj recenzję
Hrabia —
Larraín w swoim filmie bardzo zgrabnie łączy wiele gatunków prezentując nam kino wysmakowane pod względem formy. To produkcja polityczno-społeczna oblana sosem satyry, czarnej komedii, a także grozy.
przeczytaj recenzję
Mózg —
Sprawia wrażenie stosu usypanego z książek w mało czytelnych obwolutach. Co prawda, z każdej da się wyczytać ciekawe informacje, aczkolwiek nie wiadomo od czego zacząć, a na czym poprzestać.
przeczytaj recenzję
Terror Firmer —
Gdyby wszystkie dotychczasowe filmy Kaufmana wrzucić do krwawego jadowitego miksera cynizmu i zamieszać, wychlusnąłby zaropiały, wymazany w fekaliach, chlupoczący od wymiocin Terror Firmer.
przeczytaj recenzję
Toksyczny mściciel —
Cały film to ogromne przejaskrawienie już dość rażących kolorów życia, którego człowiek doświadcza na co dzień. Oślepia błyskiem wynaturzonego, oślizgłego punktu widzenia reżysera, ku przestrodze mas.
przeczytaj recenzję
Wstrząsy —
Zgrabny humor przeplata się z obrzydzeniem oraz mrożącą krew w żyłach perspektywą bycia żywcem skonsumowanym przez podziemnych nieznajomych.
przeczytaj recenzję
Doppelgänger. Sobowtór —
Jan Holoubek postanowił zrobić film oparty o realia dość już przebrzmiałe. Rykoszetem wyszła z tego produkcja wprawdzie atrakcyjna wizualnie, ale niezbyt zrozumiała pod względem intencji.
przeczytaj recenzję