Esensja

Droga do zapomnienia — „Droga do zapomnienia” nie jest sfilmowaną 1:1 biografią Erica Lomaxa, ale tylko pewnym przetworzeniem wątków z jego życia. Wątki te scenarzyści prezentują raz trafniej, a raz mniej trafnie. przeczytaj recenzję

Medicus — „Medicus” to porządnie zrealizowany film kostiumowy z wątkami przygodowymi. Sceneria średniowiecza została pieczołowicie odtworzona. przeczytaj recenzję

Dubrowski — Mimo „historycznej” warstwy fabularnej film zrealizowany został bardzo nowocześnie i dynamicznie; zdjęcia często kręcone są z ręki, co sprawia wrażenie, jakbyśmy mieli do czynienia z reportażem. przeczytaj recenzję

Camille Claudel, 1915 — Otrzymujemy tu powolną, wyciszoną opowieść z wątkiem religijnym w tle i wieloma możliwościami interpretacyjnymi. przeczytaj recenzję

Oh, Boy! — Charakter filmu Jana Olego Gerstera idealnie oddaje sam jego tytuł. „Oh Boy” brzmi jak westchnienie – z jednej strony trochę lekceważące, z drugiej zdradzające zniecierpliwienie i rozczarowanie osobą. przeczytaj recenzję

Grand Budapest Hotel — Cenne w filmie jest to, że daje nieco inną wizję przeszłości naszej części Europy, przetworzoną przez malarską wyobraźnię artysty, nieoczekiwanie radosną i wdzięczną. przeczytaj recenzję

Kapitan Ameryka: Zimowy żołnierz — „Kapitan Ameryka: Zimowy Żołnierz” to znakomita rozrywka szanująca inteligencję odbiorcy i potwierdzająca zwyżkową tendencję kolejnych filmów o komiksowych herosach. przeczytaj recenzję

Wielkie piękno — Ilość zagadnień poruszonych w „Wielkim pięknie” mogłaby wywołać wrażenie tematycznej niespójności, gdyby nie znakomity montaż. przeczytaj recenzję

Pozycja dziecka — „Pozycja dziecka” udowadnia, że Netzer znakomicie odrobił lekcję Arystotelesa, konstruując bohaterów zgodnie z antyczną teorią katharsis. przeczytaj recenzję

Grand Budapest Hotel — Film ten wymyka się jednoznacznej klasyfikacji. Zaczyna się jak obyczajowa komedia retro, potem osuwa się w kryminał, który szybko mutuje w czarną komedię. przeczytaj recenzję