Pełna Sala

Wyspa psów — Anderson nie tyle odtwarza Japonię, co tworzy ją we własnej wyobraźni, przez co przypomina ona raczej krainę z baśni niż miejsce do życia. przeczytaj recenzję

Barbara — Wielki potencjał był tu na naprawdę dobry krótkometrażowy fabularyzowany dokument i szkoda, że „Barbara” nie powstała właśnie w takiej formie. przeczytaj recenzję

Piękna i bestie — W ogólnej miałkości premier ostatnich tygodni „Piękna i bestie” niewątpliwie wyróżnia się pozytywnie – warto łapać go, póki leci w kinach. przeczytaj recenzję

Player One — „Player One” to film czysto rozrywkowy. Akcja rozwija się szybko, występuje tam sporo żartów, a postaci są po prostu sympatyczne. przeczytaj recenzję

Wieża. Jasny dzień. — „Wieża. Jasny dzień” jawi się jako propozycja rozpoczęcia własnej wędrówki duchowej. To zachęta do doświadczenia kryzysu intelektualnego i odrzucenia wysłużonych narzędzi. przeczytaj recenzję

W czterech ścianach życia — W swoim najnowszym obrazie reżyser rezygnuje z angażowania się w politykę na rzecz przekazania uniwersalnego doświadczenia sponiewieranej jednostki. przeczytaj recenzję

Anihilacja — Choć nowa produkcja Garlanda nie przejdzie do historii kina, to również dzięki zgrabnym nawiązaniom do klasyki ambitnego science-fiction udowadnia, że wiele pytań pozostaje jeszcze bez odpowiedzi. przeczytaj recenzję

Wielkie zimno — „Wielkie zimno” to film solidnie wykonany warsztatowo i choć fabularnie w wielu miejscach można poczuć niedosyt, to sumarycznie odbieram go raczej pozytywnie. przeczytaj recenzję

Jestem najlepsza. Ja, Tonya — Gillespie nie daje odpowiedzi na tacy, prezentuje różne punkty widzenia, pokazuje sceny, co do których nigdy nie będziemy mieli pewności, czy miały naprawdę miejsce. przeczytaj recenzję

Kształt wody — „Kształt wody” daje widzowi szerokie pole do interpretacji i dla każdego wyda się czymś innym. przeczytaj recenzję