Aktywność

Hmmm…. skąd pewność, że fani tej animacji z pewnością będą zawiedzeni. Może Justyna widziała przedpremierowo ostatni sezon i sama była mocno zawiedziona ;-)
Wybacz Justyna, zdaję sobie doskonale sprawę, że wkradła Ci się literówka. Nie złość się na mnie za głupie żarty. Pozdrawiam Cię ciepło

Kosmos Carla Sagana to było coś. Wierzę, że jego żona podeszła z szacunkiem do spuścizny swojego zmarłego męża – bo reaktywacji w postaci kontynuacji z 2014 roku nie widziałem. Jedyne co mnie męczy, to że w newsie jest mowa o trzecim sezonie – bardzo słusznie – natomiast odnośnik traktuje tylko o reaktywacji z 2014 roku, podejrzewam, że za filmwebem, ale nie nie musimy być filmwebem. Możemy mieć własne przekonania

97 lat to zacny wiek – Panie Emilu Karewicz, był Pan ważnym elementem w mojej definicji samego siebie, jako kinomana – również jednym z kamieni węgielnych mojego dzieciństwa. Podobno kojarzenie aktora z jednej roli nie zawsze jest dla niego miłe, czasami wręcz krzywdzące. Ale dla mnie Pan zawsze pozostanie Brunnerem – tak jak dla całego mojego pokolenia. I pewnie nie tylko mojego. Na Pana roli wychowały się całe pokolenia. I z pewnością masa ludzi wspomina Pana teraz z łezką nostalgii w oku. DZIĘKUJĘ, że Pan był. DZIĘKUJĘ, że stworzył Pan niezapomnianą dla mnie rolę – choć od tamtego czasu minęło dla mnie wiele filmów i wiele seansów. Wszystkiego dobrego tam, gdzie poszedł Pan nie wiem gdzie na zawsze.

@Elizabeth_Linton Eliza wybacz, ala absolutnie nie wierzę, że nigdy nie oglądałaś STAWKI – chyba, że dołączyłaś do nas z innej planety/nigdy nie uczestniczyłaś w żadnym spotkaniu rodzinnym w latach od zawsze do 2000/nie masz żadnej babci, dziadka lub miłej cioci/nie spotykasz się z ludźmi i ogólnie masz wyj…bane na świat. Wydaje mi się, że Twój wpis miał zasugerować reszcie użytkowników, że jesteś oryginalna, niestereotypowa i wymykająca się wszelkim normom – bo jeżeli ktoś kojarzy jego rolę z Krzyżaków przy jednoczesnym braku odnośników do Brunnera to faktycznie – wymykasz się wszelkim normom

Panie i panowie – czas na burzę mózgów – gdzie jeszcze możemy przytulić hajs – proszę o pomysły – dokument zza kulis, ale słabe, ale banalne – ale, ale – można na tym zrobić hajs – jedziemy z tematem – dziękuję, premia dla osoby od słabego i banalnego pomysłu :-D Nie no, żartuję, wszyscy wiemy, że ten dokument był wpisany w plan jako rzecz oczywista, nie było żadnej burzy mózgów ;-)

Daaaammmmnnn. Tym razem nie wiem, w którą stronę skierować mój komentarz … ale chyba uznam za możliwe sytuację, w której facet walił meskalinę na totalnym pustkowiu i faktycznie nie miał pojęcia co się dzieje na świecie – ziom jest ciekawy i oryginalny, jakoś nie czuję tematu, aby ten wpis był dla poklasku i wyświetleń

Dobra … wychowany na Zeppelinach, Sabbathach i Floydach, ale mający w sercu pierwszą Molestę … w końcu muszę obejrzeć ten film. Czarne Słońce – kawałek mojego wchodzenia w życie jako takie. Nie mam pojęcia, co robiłeś później Chada, ale za ten kawałek będę Ci wdzięczny do końca moich dni. Jeżeli możesz to przeczytać z lepszego miejsca – dziękuję Ci chłopie – 798, będziesz wiedział ocb.

@Khaosth Linki nie wygasły :-) Wow, dzięki człowieku. Bardzo to miłe z Twojej strony, że postarałeś się o jak najpełniejszą odpowiedź na moje zapytanie. Cenię to sobie. Dzięki wielkie. W sumie to jak tylko zacząłem czytać, to zrozumiałem Twoje (skądinąd ewidentnie słuszne) wypunktowanie słabości apelu PISF. Pozdro 600

@Bernadetta_Trusewicz Aha i po Twoim opisie filmu z Isabelle stwierdzam w ciemno, że podejmę i przyjmę ten styl opowieści – absurdalność i dystans w opowieści są bardzo ryzykowne, bo nigdy nie wiesz, gdzie kończy się granica poznawcza widza – w tym temacie lubię o sobie samym myśleć bardzo dumnie – jeszcze nie poznałem swojej granicy, a każdy film, który definiuje te granice na nowo i daje im nowe życie, daje mi to życie również mi. Czuję wtedy, że te granice nie mają granic – są nieskończone jak wszechświat, jak moja miłość do kina.

@Bernadetta_Trusewicz Będą trzy obwieszczenia.
Pierwsze dotyczy drugiego filmu, którym jest Dziewczyna we mgle.
Drugie obwieszczenie będzie trochę bardziej obszerne: pięknie napisałaś o niewierze w życie pozakinowe – chętnie podpisałbym się pod tym obiema rękami, ale jednak jedną rękę muszę zostawić wolną dla muzyki – i będzie to jedna ręka zawsze zarezerwowana dla muzyki.
Trzecie obwieszczenie brzmi następująco: pamiętaj proszę, że nie każdy odpisze na podobny tekst, który zamieściłaś – ja akurat znalazłem na to czas, bo nie od dzisiaj cenię Twoje artykuły/recenzje/newsy. Ale z pewnością znajdą się ludzie, którzy bez odpisywania obejrzą któryś z filmów z Twojej listy (może będą wniebowzięci, może rozczarowani) i nie odpiszą nic. Chodzi mi o to, że jest wielce prawdopodobnym, że wpływ Twych redakcji zawsze może okazać się dużo szerszy, niż na końcu będzie Ci się wydawać. Nie wiem, jak mi to wyszło, ale miało być to zachęcenie do publikacji nawet w chwilach zwątpienia. Z góry przepraszam za koślawą konstrukcję tegoż zachęcenia.
Pozdrawiam Cię serdecznie