Eter

5,9
3,9
Początek XX wieku, obrzeża Cesarstwa Rosyjskiego. Doktor podaje śmiertelną dawkę eteru młodej kobiecie, którą pragnie uwieść. Ucieka. Znajduje zatrudnienie w austriacko-węgierskiej twierdzy, gdzie kontynuuje swoje eksperymenty z eterem. Ich celem jest uśmierzenie bólu, ale też manipulowanie ludzkim zachowaniem. Cena powodzenia to utrata duszy, ale miłość może wybawić Doktora od wiecznego potępienia.

Recenzje

9 dodaj recenzję dodaj recenzję zewnętrzną
Łukasz Maciejewski krytyk
Onet Film
W zdumiewającym, a na pewno budzącym wiele dyskusji, bo niejako doklejonym do całości, epilogu, Krzysztof Zanussi pozwala sobie na komfort artysty, który wie, jak powinno się żyć. przeczytaj recenzję
Michał Kujawiński krytyk
6 naEKRANIE.pl
Eter to naprawdę świetny film, który mimo kilku poważniejszych zarzutów, broni się pod względem realizacji i niezwykle ciekawych bohaterów, a także kilku mądrości, które stara się przekazywać twórca. przeczytaj recenzję
Michał Piepiórka krytyk
3 Bliżej ekranu
Jeżeli film faktycznie opowiada o świecie, rządzonym przez diabła, to rzeczywiście – nie chciałbym w nim mieszkać. Bo zwyczajnie umarłbym z nudów. przeczytaj recenzję
Małgorzata Czop krytyk
4 Movieway
Niebywale nieinteresujący ten diabeł. przeczytaj recenzję
Krzysztof Osica krytyk
3 Filmaster
Eter to film świętoszkowaty, zrobiony na kolanach, jednak w tym klęczeniu odnajduje zupełnie niereligijne przyjemności. przeczytaj recenzję
Jakub Izdebski krytyk
4 Interia
Umieszczając na końcu swojego filmu owe rozwinięcie, reżyser niepotrzebnie mu szkodzi i zaniża wartość dzieła o kilka klas. Szkoda. Gdyby nie one, końcowa ocena byłaby o przynajmniej dwa oczka wyższa. przeczytaj recenzję
Mikołaj Lewalski krytyk
4 Film.org.pl
"Obce ciało" i "Eter" są smutnym dowodem na to, że Zanussi być może bezpowrotnie stracił wyczucie, tak niezbędne przy kręceniu filmów o takiej tematyce. przeczytaj recenzję
Maciej Roch Satora krytyk
3 Movies Room
Okropnie zagrany z każdej strony Eter, dobity dodatkowo boleśnie zaaplikowanym dubbingiem nawet gdy ciekawie wypada w próbach krytycznego łączenia różno-epokowych myśli, to prędko przekreśla to niezamierzoną autoparodią skryptu i absurdem pretekstowej, ale jednak centralnej dla filmu intrygi. przeczytaj recenzję
Michał Derkacz krytyk
dlaStudenta.pl
Zanussi nie pozostawia nam absolutnie żadnego pola do własnej interpretacji, pokazując jedyny słuszny trop, który w jego mniemaniu dodaje opowieści metafizycznego, drugiego dna i znacznie wzbogaca ostateczny wydźwięk. przeczytaj recenzję
Nawigacja