Filmy basen, trofeum

Głównym bohaterem filmu Hafstroma jest Erik Ponti, młody, sprawiający masę kłopotów chłopak. Po kolejnej szkolnej bójce matka Erika przenosi go do innej szkoły. Także tutaj Erik nie bardzo potrafi się przystosować, szczególnie, że grupa starszych chłopaków postanowiła zmienić jego życie w piekło.

Sześcioro młodych mnichów z klasztoru Shaolin próbuje swoich sił w piłce nożnej. Początkowo nie bardzo sobie radzą z tą grą, jednak stopniowo idzie im coraz lepiej. Wkrótce formują drużynę i kwalifikują się do prestiżowego turnieju, w którym główną nagrodą jest milion dolarów.

Michelle Winston ma osiemnaście lat, pracuje jako opiekunka dzieci. Właśnie podjęła pracę u Bertrandów, którzy są bardzo bogaci, mają piękną willę i dwójkę wspaniałych dzieci. Kilka dni później Michelle znajduje martwą Sally Bertrand. Wiele wskazuje na to, że popełniła samobójstwo, jednak policja nie znajduje na pistolecie odcisków palców Sally. Jej mąż Billy nalega by Michelle nadal pracowała w jego domu i ofiarowuje jej samochód i biżuterię zmarłej żony...

Josh Waitzkin (Max Pomeranc) to zwyczajny siedmiolatek, który objawił talent szachowy. Joe Mantegna gra ojca Josha - dziennikarza sportowego, który chce zobaczyć syna na mistrzowskim podium. Szachowe dzieciństwo jest historią o dokonanym przez nich odkryciu, o tym, jak ojciec i syn przekonują się, że istnieje coś, czego nie wolno im poświęcić: wzajemna miłość.

Historia zaczyna się w 1964, kiedy malarz Francis Bacon (Derek Jacobi) zaskakuje włamywacza George'a Dyera (Daniel Craig) buszującego w jego londyńskiej pracowni i domu w poszukiwaniu czegoś wartościowego. "Kim mógłbyś być?" - wykrzykuje artysta - "niewiele jest w tobie z włamywacza. Rozbieraj się i chodź do łóżka, a będziesz miał wszystko, czego zapragniesz". W tym momencie na zawsze zmieniło się życie obydwu. Dyer przez siedem lat był stałym modelem Bacona i starał się - finansowo wspierany przez Bacona - wydobyć ze środowiska i kultury klasy robotniczej, dostosować do zamkniętego świata artystów. Dyer został obdarowany drogimi garniturami i pieniędzmi, był zabierany w podróże do Paryża i Nowego Jorku, choć nie tworzyli z Baconem dobranej pary. Najwięcej radości dawała mu zazwyczaj wędrówka z młodymi ludźmi po paryskich barach, ale nie był w stanie stawić czoła nieustającym żartom swego dobroczyńcy. Dowcipny Bacon był w swoim żywiole, kiedy zabawiał się i pił z modelkami pozującymi do fotograficznych aktów, kpiąc ze wszystkiego i wszystkich: "Szampan dla moich prawdziwych przyjaciół, prawdziwe cierpienie dla fałszywych" i przedstawiając swoje niekonwencjonalne towarzystwo: "Witamy w obozie koncentracyjnym". Kiedy Dyer skarżył się na nocne koszmary, Bacon krótko replikował "George, nocne koszmary nie mogą być bardziej przerażające, niż życie".