Filmy apodyktyzm

Kilka arystokratycznych rodzin walczy o kontrolę nad krainą o nazwie Westeros.

Na swoje alter ego Bergman wybrał 80-letniego profesora Borga, który jedzie z synową ze Sztokholmu do Lund na obchody własnego jubileuszu naukowego. Podróż staje się dla niego wędrówką przez obszary pamięci, refleksją nad życiem i stosunkami z ludźmi. Bohater przywołuje we wspomnieniach swoją pierwszą niespełnioną miłość, nieudane małżeństwo, trudne ojcostwo. Bliskość śmierci sprawia, że Borg uświadamia sobie, iż apodyktycznością, chłodem i obojętnością odgrodził się murem od innych, skazał się na rozpaczliwą samotność. Teraz będzie starał się powoli ów mur burzyć (co jest jedynie subtelnie zasygnalizowane, ale i tak stanowi wyjątkowy w twórczości reżysera promyk optymizmu).

Akcja serialu rozgrywa się przez około rok pod koniec lat 20. XX wieku, z małą retrospekcją do czasów I wojny w pierwszym odcinku. Głównymi bohaterami są członkowie rodziny Lorda Meldruma oraz pracująca w ich domu służba. Co dziwne, dość szybko dochodzimy do wniosku, że większa hierarchia i podziały są widoczne wśród służby. Lord Meldrum - kręcący z cudzą żoną - ma brata nieudacznika, który wpędza służące w kłopoty. Ma także 2 córki, z których starsza to socjalistką, co jest powodem ogromnego wstydu rodziny. Młodsza natomiast jest rozkapryszoną paniusią, lubiącą się bawić i chcącą wyjść bogato za mąż. Na piętrze mieszka także matka zmarłej żony Lorda, która doznaje starczego zdziecinnienia i rzuca w pokojówki jedzeniem. Służba składa się z nieuczciwego majordomusa, zadufanego w sobie lokaja, poczciwej, ale naiwnej pokojówki, prymitywnej kucharki, czyścibuta i służącej na przychodne - pomiatanej szczególnie przez kucharkę i lokaja. Relacje wewnętrzne i wzajemne między oboma 'grupami' domowników składają się na wiele śmiesznych sytuacji, w które obfituje każdy z odcinków serialu.