Filmy 1909

W niewielkim francuskim filmie krótkometrażowym narzeczony przygotowuje się do ślubu, lecz jego przybycie na ceremonię napotyka na różne nieprzewidziane przeszkody. Akcja rozgrywa się wokół próby dotarcia do miejsca zaślubin i wynikających z tego komplikacji, które wpływają na tok wydarzeń związanych z przygotowaniami do uroczystości.

Akcja rozgrywa się wokół dwóch mężczyzn, którzy budzą się po obfitej nocy bez pamięci tego, co się wydarzyło poprzedniego wieczoru. Znajdują w swoim otoczeniu poszlaki, które prowadzą ich do przekonania, że mogli przypadkowo uczestniczyć w poważnej zbrodni. Próbując zrozumieć swoje działania i wyjaśnić to, co ich spotkało, wpadają na kolejne tropy i komplikacje, a ich domysły napędzają serię nieporozumień i dramatycznych sytuacji. Fabuła oparta jest na farsowym motywie niejasnej pamięci i narastającego chaosu, gdy bohaterowie starają się połączyć fragmenty wydarzeń z poprzedniej nocy, nie będąc pewnymi, czy rzeczywiście są odpowiedzialni za to, czego się obawiają. Narracja rozwija się stopniowo, ukazując kolejne konsekwencje niepewności i domysłów, typowe dla adaptacji komediowych z początku XX w.

Film rozpoczyna się, gdy książę Dmitrij powraca do rodzinnego majątku i spotyka się z Katarzyną, prostą służącą, którą znał w młodości. Ich spotkanie przebiega w spokojnej atmosferze, a Dmitrij okazuje jej uprzejmość i zainteresowanie, co sprawia, że Katarzyna odwzajemnia jego uwagę. Po pewnym czasie ich relacja ulega zmianie, gdy książę odchodzi i zostawia ją bez dalszego kontaktu, co wpływa na jej dalsze losy i sytuację społeczną. Pięć lat później Katarzyna zostaje aresztowana w wyniku nieszczęśliwych wydarzeń i doprowadzona przed sąd, gdzie spotyka Dmitrija jako jednego z członków ławy przysięgłych. W trakcie rozprawy książę rozpoznaje ją jako tę samą osobę, którą znał wcześniej. Sytuacja na sali sądowej prowadzi do wydania na Katarzynę surowego wyroku i jej przewiezienia w warunkach więziennych wraz z innymi osadzonymi. Po ogłoszeniu wyroku Dmitrij stara się ponownie nawiązać kontakt z Katarzyną, odwiedzając ją w miejscu pobytu i próbując przekazać jej teksty o nadziei oraz pocieszeniu. Początkowo nie zostaje ona w pełni świadoma jego tożsamości, ale późniejsze spotkania między nimi mają miejsce w kontekście jej nowej sytuacji oraz relacji z innymi osadzonymi.

Film stanowi adaptację powieści Lwa Tołstoja i przedstawia historię księcia Dmitrija Niechłudowa, który jako przysięgły bierze udział w procesie sądowym młodej kobiety oskarżonej o przestępstwo. W trakcie rozprawy rozpoznaje w oskarżonej Katarzynę Masłową — kobietę, którą znał w przeszłości i z którą łączyły go osobiste relacje. Świadomość dawnych wydarzeń oraz własnej roli w jej losie wywołuje w nim silne poruszenie i skłania do refleksji nad minionymi decyzjami. Katarzyna zostaje skazana, a Niechłudow zaczyna śledzić jej dalszy los, odwiedzając ją w więzieniu i obserwując warunki, w jakich przebywa. W kolejnych scenach widoczne są obrazy z sali sądowej, zakładu karnego oraz drogi zesłańców, w której uczestniczy Masłowa. Relacja między bohaterami rozwija się w kontekście zmieniającej się sytuacji prawnej i osobistej, a działania Niechłudowa skupiają się na próbie wpłynięcia na bieg sprawy.

Krótkometrażowy film z 1909 roku przedstawia sceniczną obecność Marie Dressler w jednej z jej wczesnych ekranowych ról. Akcja koncentruje się wokół energicznej bohaterki, która poprzez swoje zachowanie i sposób bycia wpływa na otoczenie, wywołując serię komicznych sytuacji. Postać wyróżnia się wyrazistą osobowością, a rozwój wydarzeń opiera się na kontrastach charakterów oraz nieporozumieniach wynikających z codziennych okoliczności. Historia ukazuje relacje między bohaterką a osobami z jej najbliższego otoczenia, których reakcje prowadzą do kolejnych zdarzeń o humorystycznym charakterze. Dynamika filmu budowana jest poprzez sytuacyjny komizm oraz przerysowane gesty typowe dla wczesnego kina niemego. Kolejne epizody wynikają z działań protagonistki i stopniowo komplikują sytuację, w jakiej się znajduje, tworząc ciąg przyczynowo-skutkowy oparty na prostych, lecz wyrazistych konfliktach.

Akcja rozgrywa się we Francji za panowania Ludwika XV. Diana de Vaudrey rodzi córkę, która przychodzi na świat niewidoma. Jej teść, hrabia de Vaudrey, uznaje dziecko za hańbę dla rodu i wymusza jego porzucenie. Niemowlę zostaje pozostawione na schodach kościoła, gdzie odnajduje je uboga rodzina i postanawia wychować jak własne. Dziewczynka dorasta w skromnych warunkach, nie znając swojego pochodzenia ani dramatycznych okoliczności, które doprowadziły do jej rozstania z matką. Równolegle ukazane zostają losy Diany, żyjącej w cieniu decyzji narzuconej przez rodzinę męża. W miarę upływu lat konsekwencje tamtego wydarzenia zaczynają wpływać na życie obu stron. Światy arystokracji i ubóstwa funkcjonują obok siebie, a różnice społeczne kształtują doświadczenia bohaterów. W centrum opowieści znajduje się motyw utraconego dziecka oraz skutki decyzji podjętych pod presją konwenansów.

Elizabeth jest zakochana w młodym mężczyźnie, jej matka wymusza jednak na niej małżeństwo z miłym, starszym i bogatym panem. Po ślubie, jego konkurent wciąż jednak nie daje za wygraną. Kiedy jej mąż dowiaduje się o tym, zgadza się od niej odejść i daje im swoje błogosławieństwo...