Filmy honoriusz balzak

Pochodzący ze zdeklasowanej i zubożałej rodziny poeta Lucien (Benjamin Voisin) nawiązuje romantyczną relację z lokalną arystokratką i mecenaską Madame de Bargeton (Cécile de France). Ów mezalians wiedzie chłopca aż na ubłocone paryskie ulice, gdzie roi się od takich jak on: utalentowanych, ambitnych, niemających nic do stracenia idealistów. Czeka ich w stolicy dobrze opłacany cynizm albo poetyczne klepanie biedy. Pióro w służbie sowicie opłacanych kalumnii lub pochlebstw, bądź wierność sprzedającej się kiepsko sztuce. Którą ze ścieżek wybierze bohater, by wedrzeć się na salony?

Starzejący się malarz Edouard Frenhofer kończy obraz przedstawiający XVII-wieczną kurtyzanę zwaną "Piękną złośnicą", do którego pozować ma młodziutka, piękna muza. Do tej pory dla malarza natchnieniem była jego żona Liza, ale jej urok wraz z wiekiem przestał oddziaływać twórczo na artystę. Młoda modelka o imieniu Marianne wyzwala w malarzu nowe siły. Cztery dni pozowania są jednocześnie niebem i piekłem dla obojga. Psychiczny związek artysty i modelki niepokoi bardzo żonę malarza i chłopaka Marianne.

Monumentalne, ośmioczęściowe dzieło, które jest swobodną adaptacją powieści Balzaca „Historia trzynastu”. Kronika prób prowadzonych przez dwie trupy teatralne, przygotowujące się do wystawienia tragedii greckich Ajschylosa, „Prometeusza w okowach” i „Siedmiu przeciw Tebom”. Perypetie bohaterów, zarówno postaci scenicznych, jak i zaprzątnietnych codziennością aktorów, stanowią odbicie zagadkowej historii tajnego bractwa w Paryżu,

Rok 1798. Trwają napoleońskie próby podbicia Egiptu. Podczas jednej z bitew nadciąga burza piaskowa, w wyniku której kapitan francuskiej armii Augustin Robert i artysta Jean-Michel zostają oddzieleni od regimentu. Drugi z nich nie potrafi przystosować się do życia na pustyni i popełnia samobójstwo. Samotny Augustin w starożytnych ruinach spotyka leoparda. Zwierzę zdobywa pożywienie, którym dzieli się z żołnierzem.

Nolff (Roger Karl), twardy bretoński rybak, jest szczęśliwy: jego żona właśnie urodziła syna Michela (Jaque Catelain). Jego jedynym pragnieniem jest uczynienie go rybakiem takim jak on. Ale kiedy staje się dorosłym, Michel jest hulaką, który spędza czas w tawernach ze swoim złym przyjacielem Guenn la Taupe (Charles Boyer). Kiedy matka Michela umiera, wyrodny syn kradnie pieniądze, które były przeznaczone dla jego siostry. Nolff dowiaduje się o tym i zmusza syna, aby sam w łodzi wypłynął na morze. Morze będzie jego sędzią.

Pułkownik Chabert (Gérard Depardieu) został ciężko ranny w francusko-rosyjskiej wojnie napoleońskiej pod Eylau, do tego stopnia, że lekarz sądowy podpisał akt zgonu. Kiedy odzyskuje zdrowie i pamięć, wraca do Paryża, gdzie jego żona „wdowa” (Fanny Ardant), wyszła za mąż za hrabiego Ferrauda (André Dussollier) i finansuje jego dojście do władzy za pomocą pieniędzy Chaberta. Chabert zatrudnia prawnika Derville'a (Fabrice Luchini), aby pomógł mu odzyskać pieniądze i honor. Ale czy to naprawdę Chabert?

W XVI wieku toskański szlachcic wydaje bankiet, na którym opowiadane są sprośne historie. Ich bohaterami są postacie z różnych warstw społecznych: kardynałowie, przedstawiciele szlachty, zakonnicy, prostytutki, praczki. Każda historia krąży wokół zdrad i niewierności.

Ferragus (René Navarre), były skazaniec, stoi na czele potężnego tajnego stowarzyszenia. W cieniu czuwa nad swoją córką Clémence Desmarets (Elmire Vautier), która potajemnie odwiedza go. Pewnego wieczoru Auguste de Maulincour (Lucien Dalsace) zaskakuje Clémence na niesławnej paryskiej ulicy i postanawia za nią podążać, aby dowiedzieć się więcej o tej uroczej osobie, zagubionej w miejscu, w którym nie powinno jej być. Ferragus zauważył zainteresowanie Maulincoura jego córką i postanawia zrobić wszystko, aby młody człowiek nie poznał prawdy o rodzinie Clémence, co zaszkodziłoby jego reputacji. Używa makiawelicznych środków, aby pozbyć się Maulincoura.

Antoinette de Langeais (Edwige Feuillère) urodzona w 1791, zmarła w 1823 roku. Jej życie opisuje w powieści Honoré de Balzac. Poślubiła w wieku osiemnastu lat, bez posagu, bogatego księcia de Langeais (Jacques Varennes). Mieszkają osobno. W Paryżu, w 1820 roku, księżna u królowej spotyka Armanda de Montriveau (Pierre Richard-Willm), łamacza niewieścich serc. To jest igranie z ogniem, bo Montriveau płonie miłością do Antoinette. Nie mogąc przyjąć tej miłości, księżna idzie do klasztoru w Kadyksie. Ciężko chora umiera w habicie karmelitanek. Armand odnajduje ją już martwą, jej ciało zabiera i powierza morzu.

Fotograf mody, Henri Marsay, niegdyś kochał Eleonore San Real, swoją współpracowniczkę. Teraz wiedzie życie playboya, omamiając modelki. Pewnego dnia poznaje na progu swojego domu młodą dziewczynę o złotych oczach: zakochuje się w niej szaleńczo, ale ona jest bardzo bliska Eleonore. Zbyt bliska, bez wątpienia…