Filmy honoriusz balzak

Lucien de Rubempré (Benjamin Voisin) to młody poeta idealista urodzony bez fortuny w Angoulème na początku XIX wieku. Jego związek z zamężną kobietą miejscowej szlachty to możliwość wyjazdu do Paryża w celu zaspokojenia swoich ambicji. W tym gorączkowym i okrutnym mieście odkryje, że literackie, intelektualne i artystyczne życie Paryża jest tylko fasadą rozległego cynicznego systemu gospodarczego, w którym „wszystko się kupuje i sprzedaje, literatura jak prasa, polityka jak uczucia, reputacje jak dusze”.

Starzejący się malarz Edouard Frenhofer kończy obraz przedstawiający XVII-wieczną kurtyzanę zwaną "Piękną złośnicą", do którego pozować ma młodziutka, piękna muza. Do tej pory dla malarza natchnieniem była jego żona Liza, ale jej urok wraz z wiekiem przestał oddziaływać twórczo na artystę. Młoda modelka o imieniu Marianne wyzwala w malarzu nowe siły. Cztery dni pozowania są jednocześnie niebem i piekłem dla obojga. Psychiczny związek artysty i modelki niepokoi bardzo żonę malarza i chłopaka Marianne.

Monumentalne, ośmioczęściowe dzieło, które jest swobodną adaptacją powieści Balzaca „Historia trzynastu”. Kronika prób prowadzonych przez dwie trupy teatralne, przygotowujące się do wystawienia tragedii greckich Ajschylosa, „Prometeusza w okowach” i „Siedmiu przeciw Tebom”. Perypetie bohaterów, zarówno postaci scenicznych, jak i zaprzątnietnych codziennością aktorów, stanowią odbicie zagadkowej historii tajnego bractwa w Paryżu,

Rok 1798. Trwają napoleońskie próby podbicia Egiptu. Podczas jednej z bitew nadciąga burza piaskowa, w wyniku której kapitan francuskiej armii Augustin Robert i artysta Jean-Michel zostają oddzieleni od regimentu. Drugi z nich nie potrafi przystosować się do życia na pustyni i popełnia samobójstwo. Samotny Augustin w starożytnych ruinach spotyka leoparda. Zwierzę zdobywa pożywienie, którym dzieli się z żołnierzem.

Nolff (Roger Karl), twardy bretoński rybak, jest szczęśliwy: jego żona właśnie urodziła syna Michela (Jaque Catelain). Jego jedynym pragnieniem jest uczynienie go rybakiem takim jak on. Ale kiedy staje się dorosłym, Michel jest hulaką, który spędza czas w tawernach ze swoim złym przyjacielem Guenn la Taupe (Charles Boyer). Kiedy matka Michela umiera, wyrodny syn kradnie pieniądze, które były przeznaczone dla jego siostry. Nolff dowiaduje się o tym i zmusza syna, aby sam w łodzi wypłynął na morze. Morze będzie jego sędzią.

Pułkownik Chabert (Gérard Depardieu) został ciężko ranny w francusko-rosyjskiej wojnie napoleońskiej pod Eylau, do tego stopnia, że lekarz sądowy podpisał akt zgonu. Kiedy odzyskuje zdrowie i pamięć, wraca do Paryża, gdzie jego żona „wdowa” (Fanny Ardant), wyszła za mąż za hrabiego Ferrauda (André Dussollier) i finansuje jego dojście do władzy za pomocą pieniędzy Chaberta. Chabert zatrudnia prawnika Derville'a (Fabrice Luchini), aby pomógł mu odzyskać pieniądze i honor. Ale czy to naprawdę Chabert?

W XVI wieku toskański szlachcic wydaje bankiet, na którym opowiadane są sprośne historie. Ich bohaterami są postacie z różnych warstw społecznych: kardynałowie, przedstawiciele szlachty, zakonnicy, prostytutki, praczki. Każda historia krąży wokół zdrad i niewierności.

Ferragus (René Navarre), były skazaniec, stoi na czele potężnego tajnego stowarzyszenia. W cieniu czuwa nad swoją córką Clémence Desmarets (Elmire Vautier), która potajemnie odwiedza go. Pewnego wieczoru Auguste de Maulincour (Lucien Dalsace) zaskakuje Clémence na niesławnej paryskiej ulicy i postanawia za nią podążać, aby dowiedzieć się więcej o tej uroczej osobie, zagubionej w miejscu, w którym nie powinno jej być. Ferragus zauważył zainteresowanie Maulincoura jego córką i postanawia zrobić wszystko, aby młody człowiek nie poznał prawdy o rodzinie Clémence, co zaszkodziłoby jego reputacji. Używa makiawelicznych środków, aby pozbyć się Maulincoura.

Antoinette de Langeais (Edwige Feuillère) urodzona w 1791, zmarła w 1823 roku. Jej życie opisuje w powieści Honoré de Balzac. Poślubiła w wieku osiemnastu lat, bez posagu, bogatego księcia de Langeais (Jacques Varennes). Mieszkają osobno. W Paryżu, w 1820 roku, księżna u królowej spotyka Armanda de Montriveau (Pierre Richard-Willm), łamacza niewieścich serc. To jest igranie z ogniem, bo Montriveau płonie miłością do Antoinette. Nie mogąc przyjąć tej miłości, księżna idzie do klasztoru w Kadyksie. Ciężko chora umiera w habicie karmelitanek. Armand odnajduje ją już martwą, jej ciało zabiera i powierza morzu.

Fotograf mody, Henri Marsay, niegdyś kochał Eleonore San Real, swoją współpracowniczkę. Teraz wiedzie życie playboya, omamiając modelki. Pewnego dnia poznaje na progu swojego domu młodą dziewczynę o złotych oczach: zakochuje się w niej szaleńczo, ale ona jest bardzo bliska Eleonore. Zbyt bliska, bez wątpienia…