Filmy 1920

Dick Frendy (Henri Janvier), pogrążony w długach, i jego córka Ellen (Fannie Ward), muszą wsiąść na „Lone Star”, łódź hipoteczną, ich jedyny kredyt. Niezłomny hazardzista Dick właśnie stracił dużą sumę i dał swojemu partnerowi, z którym grał fałszywy czek. Po wejściu na pokład Frendy próbuje przekazać czek Surrelowi (Gabriel Signoret), a nawet myśli o morderstwie. Ellen przybywa, rozbraja ojca, który zamierzał popełnić samobójstwo w swojej kabinie. Dziewczyna wraca do Surrela, który ją zaskakuje i źle rozumie jej postawę. Potem Ellen odnajduje swojego narzeczonego Woodwooda (Rex McDougall), towarzysza broni Surrela i usprawiedliwia się przed nim. Następnie Surrel próbuje wprowadzić Ellen w błąd, ale wkrótce zrozumie swoją haniebność, porzuca skargę i akceptuje związek Ellen i Woodwooda.

Książę Romano uwodzi Vicentę, kelnerkę w gospodzie, a następnie oddaje ją w ręce bogatego amerykańskiego milionera. Pod koniec przyjęcia ogłasza zaręczyny z inną. Vicenta wywołuje skandal. Gdy książę próbuje ją uciszyć, zostaje zabity przez Morénito, który kocha Vicentę.

Historia malarza, którego moc czytania w myślach współczesnych sprawia, że odkrywa hipokryzję społeczeństwa.

Maud (Huguette Duflos) poślubiła bankiera Dumonta (Henri Baudin) głównie z powodów finansowych. Gdy jej mąż spotyka się z kochankami, Maud pisze do swojego ulubionego autora, Jeana d'Agrève'a (Jane Dolys), który w rzeczywistości jest uroczą starszą damą. Ona uważa, że najlepiej jest przekazać list jej synowi. Ten ostatni udaje, że jest autorem, aby poznać Maud. Zostają przyjaciółmi. Ale Dumont zostaje zamordowany, a młody człowiek jest w jakiś sposób oskarżony o morderstwo.

Syn farmera Galleta poślubia Jeanne Levaillant i jedzie do Paryża. Galet przeklina ich za odejście. W Paryżu młoda para ma dziecko. Dziecko jest słabe, więc rodzice decydują się wysłać go do swoich dziadków. Ale kiedy Jeanne próbuje znów zobaczyć syna, farmer odmawia. Próbuje popełnić samobójstwo. Gallet zabiera ją z powrotem pod warunkiem, że jego syn zostanie rolnikiem.

Wieczorem po zaręczynach syna, doktor Morart (Jacques Grétillat) zostaje zabrany do domu nieprzytomny. Ukrywa tajemnicę, a jego żona Hélène (Jeanne Delvair) uważa, że ją zdradza.

Księżna Acquamonda oferuje biżuterię żonie swojego siostrzeńca, która, jak się okazuje, jest podrobiona. Wzywają słynnego detektywa Nicka Wintera, aby rozwiązał zagadkę. Zaraz po przyjeździe Nick znajduje w swojej walizce anonimową notatkę: „Nie próbuj odkrywać prawdy, bo stworzysz dramat rodzinny”. Niedługo potem poznaje brata panny młodej, Jeana Bressaca, wynalazcę, któremu brakuje gotówki. Nick Winter w przebraniu jest zatrudniony jako sekretarka Jeana. Odkrywa, że ojciec wynalazcy przynosi mu duże sumy pieniędzy. Winter dowiaduje się także o nazwisku przemytnika w Paryżu, ale nie aresztuje całego gangu. Dzięki odciskom palców podejrzewa starą pokojówkę, która w końcu wyrzuca prawdę: pożyczyła swoje pudełko z biżuterią swojemu synowi. Przestępcy zostają aresztowani.

Ojciec Janine Silviac umiera. Ona zmienia pracę, ale po rozmowie z szefem rezygnuje. Następnie pracuje dla feministycznej gazety. Guy d'Armel uwodzi ją. Janine dowiaduje się o jego niewierności i wariuje. Doktor Duval opiekuje się nią, leczy ją i ostatecznie poślubia.

Jacques Landauze (Séverin-Mars), modny poeta z Paryża, zastrzelił kogoś na imprezie w chwili pijańskiego szaleństwa i uciekł, zakładając, że mężczyzna nie żyje. Zostaje kłusownikiem pod imieniem Dumontel i spotyka Germaine Montazon (Maud Richard), która lubi literaturę. Pewnego dnia kradnie niektóre jego zapisane wiersze i prosi męża, aby je opublikował. Zazdrosny mąż odkrywa jego prawdziwą tożsamość. Zaprasza Dumontel-Landauze do restauracji, gdy jeden z gości recytuje wiersze Landauze'a. Germaine rozpoznaje dzieło Dumontela. Montazon (Jean Toulout), oszalały z zazdrości, zmusza Jacquesa do picia i zamyka go z żoną.

Miesiąc miodowy Mary z mężem Billym jest stale przerywany przez jego zobowiązania biznesowe.