Filmy dron, nastolatek

Ludzie myśleli, że dadzą sobie radę sami. Że Transformery nie są już potrzebne. To był błąd. Tylko z pomocą Transformerów mamy szansę pokonać nowego przeciwnika – groźniejszego, potężniejszego i bardziej niebezpiecznego niż wszystko, z czym dotąd mieliśmy do czynienia. Potrzebne są nowe metody i nowa ekipa.

Dwunastoletni Max (Jacob Tremblay) jest w stresie. Właśnie zaproszono go na jego pierwsze kissing-party, tyle tylko, że nie wie, jak się całować… Pragnąc zdobyć na ten temat wiedzę, Max i jego kumple – Thor i Lucas – wykradają ojcu Maxa drona, którego nie wolno mu używać, z zamiarem podglądania baraszkujących nastolatków z sąsiedztwa. Ale coś idzie nie tak i dron nadaje się do wyrzucenia… Zdesperowani chłopcy postanawiają zrobić wszystko, by podrzucić nowego drona, zanim do domu wróci ojciec Maxa (Will Forte). Zła decyzja goni złą decyzję, wyprawa kończy się przypadkową kradzieżą narkotyków, paintballem w stowarzyszeniu studenckim i wielką ucieczką – przed policją i przerażonymi nastolatkami.

Wydarzenia oglądamy z perspektywy siedmioletniej Sol, która trafia w sam środek nerwowych przygotowań do rodzinnej uroczystości. Ktoś pije za dużo, przypala się ciasto, kobieta z sąsiedztwa wypędza złe duchy, a pozornie niewinna wymiana zdań może sprowokować wybuch. Sol eksploruje pełen zakamarków dom, trochę się nudzi, trochę podsłuchuje i wyczekuje momentu, kiedy będzie mogła zobaczyć się z tatą. Z okruchów codzienności, ze sposobu, w jaki zagracony dom jest oświetlony, z dziecięcych obserwacji Meksykanka Lila Avilés buduje swój totem: filmowy mit, portret przodka, obraz łączący żywych z duchami. Intymna perspektywa niepostrzeżenie rozszerza się, a rodzinny chaos okazuje się - paradoksalnie - częścią większego porządku świata, w którym naturalnie następują po sobie czas życia i śmierci, czas burz i wyciszenia, a tragedie niszczą i wiążą jednocześnie.