Filmy bóg, blok

DEKALOG I: "Nie będziesz miał cudzych Bogów przede mną". Historia o miłośniku komputera i wiedzy - racjonaliście, który wierzy przede wszytkim w fizyczność i tym samym obliczalność świata. Boleśnie przekonuje się, że o losie człowieka nie mogą decydować układy scalone komputera.

Ordynator szpitala jest starszym, samotnym człowiekiem. Wiedzie ustabilizowane życie, wypełnione nieco już wyblakłymi wspomnieniami z młodości. Jego spokojna egzystencja zostanie jednak brutalnie zakłócona. Oto w jego rękach spocznie los nienarodzonego dziecka Doroty, młodej skrzypaczki. Jej mąż jest pacjentem ordynatora, w stanie ciężkim leży w szpitalu.

Jacek to dość prymitywny chłopak pochodzący ze wsi. Taksówkarz jest niesympatycznym facetem o mentalności ORMO-wca. Piotr zdaje egzamin adwokacki. Tych trzech ludzi los złączy ze sobą w dramatycznych okolicznościach. Jacek wsiada do taksówki i każe zawieźć się za miasto. Nad rzeką morduje taksówkarza. Pomimo znakomitej mowy obrończej Piotra Jacek zostaje skazany na karę śmierci. Adwokat może być obecny podczas wykonywania wyroku…

Niespełna dwudziestoletni Tomek wprowadza się po starszym koledze do małego pokoiku w bloku. Znajomy, oprócz lokum, zostawia mu kartkę z literami FDCD, co oznacza: „Fajna Dupa, Często Daje” i dotyczy kobiety z okna naprzeciwko. Tomek, wychowanek domu dziecka, stopniowo ulega fascynacji piękną nieznajomą z przeciwka. Zaczyna podglądać Magdę, najpierw przez lornetkę, potem przez ukradzioną lunetę.

DEKALOG VIII: "Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu". Podczas okupacji przyzwoita Polka odmawia pomocy małemu żydowskiemu dziecku. Po latach dochodzi do spotkania dwóch kobiet. Co mają sobie do powiedzenia?

Tym razem chodzi o przykazanie siódme. Czy można ukraść komuś swoją własność? – pyta ustami bohaterki filmu reżyser i sprawa natychmiast robi się etycznie niejednoznaczna. Rzecz komplikuje się jeszcze bardziej, gdy okazuje się, że owa „własność” to dziecko, o które walczą matka i babcia. Majka jest studentką. Jako bardzo młoda dziewczyna nierozważnie wplątała się w związek ze starszym, lecz nieodpowiedzialnym mężczyzną. Efektem była niepożądana ciąża i obawa przed skandalem.

Roman i Hanka to kochające się, dobrze sytuowane małżeństwo. Na przeszkodzie ich wspólnemu szczęściu staje choroba – impotencja męża. Roman wie, że nie ma prawa do zazdrości, a jednocześnie ze wzmożoną siłą odczuwa ją. Śledzi i szpieguje Hankę. Myśli, że odkrył romans Hanki, ale z jej strony w kontaktach z młodym studentem Politechniki nie ma żadnych uczuć.

Jerzy i Artur są braćmi. Po śmierci ojca dziedziczą kolekcję znaczków. Początkowo nie bardzo ich to interesuje, gdyż nigdy nie dzielili jego pasji filatelistycznej. Wkrótce przekonują się, że kolekcja jest bardzo cenna i zaczynają się interesować gromadzeniem brakujących okazów serii. Kiedy chcą zdobyć bardzo cenny znaczek, na kupno którego ich nie stać, Jerzy decyduje się sprzedać nerkę… Tymczasem drogocenna kolekcja zostaje skradziona…

Z czwartego przykazania wynika podstawowe dla całego chrześcijaństwa prawo moralne – zakaz kazirodztwa. W tym odcinku motyw kazirodztwa determinuje misterną grę emocji, uczuć i wzruszeń, toczącą się między dwojgiem bohaterów – ojcem i córką. W ręce dziewczyny wpada list, napisany przez jej matkę na łożu śmierci. Wynika z niego, że ojciec bohaterki nie jest jej rzeczywistym rodzicem. Czy jednak jest to prawda?

Janusz postanawia opuścić kochankę i powrócić na łono rodziny. Rozstają się ze sobą za obopólną zgodą. Jednakże kobieta nie zamierza tak łatwo rezygnować ze związku. W wigilijny wieczór zakłóca spokój rodziny wyciągając byłego kochanka z domu. Ma nadzieję, że do niej wróci. Okazuje się, zgoda na rozstanie była pozorna, do której zmusiły ją okoliczności. W rzeczywistości nie chce i nie potrafi zrezygnować ze związku, w którym nie ma już miłości… Rodzina Janusza i on sam zachowują tylko pozory religijności, które nie mają nic wspólnego z prawdziwą wiarą i przestrzeganiem przykazań…