Dramat 2017

Próbując uciec przed przeszłością, Katie (Nicky Whelan) przeprowadza się wraz z córką do innego miasta. Tam zaprzyjaźnia się z mieszkającą po sąsiedzku rodziną Morganów. Angela (Gina Gershon) i jej mąż Brian (Nicolas Cage) obdarzają Katie zaufaniem i pomagają jej stanąć na nogi, oferując pracę opiekunki do dziecka. Kobieta traktuje córkę Morganów jak swoją własną. Jej oddanie i zaangażowanie z czasem staje się wręcz chorobliwe. Angela i Brian zaczynają zdawać sobie sprawę, że Katie za pomocą manipulacji i kłamstw próbuje zniszczyć ich rodzinę.

Główny podejrzany w sprawie o morderstwo może być odpowiedzialny za śmierć córki detektywa. Czy pragnie on sprawiedliwości, czy zemsty?

Młoda i błyskotliwa Emilie Tesson-Hansen (Céline Sallette) jest menedżerką zarządzającą zasobami ludzkimi. W firmie dochodzi do tragedii. Prowadzone jest dochodzenie. Jest pod presją ze strony inspektora pracy. Wszystko obraca się przeciwko niej. Emilie jest zdeterminowana, aby ocalić swoją skórę.

Jak mówi sam tytuł, Tehran Taboo poświęcony jest tematom zakazanym w Iranie. Seks, taniec, alkohol czy narkotyki – wszystko to nie podoba się policji obyczajowej Republiki Islamskiej, a jednocześnie są tam powszechne, jak wszędzie. Bohaterów, których losy połączą się w nieoczekiwany sposób, mamy tu kilkoro: prostytutka Pari, która chodzi na schadzki z kilkuletnim synkiem, grający na podziemnych imprezach muzyk Babak, pozornie szczęśliwa rodzina spodziewająca się dziecka czy wpływowy sędzia, po godzinach oddający się praktykom sado-maso. Ważnym bohaterem jest też sam Teheran: fascynująca metropolia, z jednej strony promieniująca wielką perską kulturą, z drugiej - siedlisko korupcji i hipokryzji, kontrolowane przez religijny reżim, którego największymi ofiarami stają się kobiety. Nieważne czy mężatki, singielki czy rozwódki.

Nassim (Khaled Alouach) jest najlepszym uczniem w paryskim dużym liceum. Ale dla swoich kolegów z klasy wydaje się być obojętnym. Po szkole każdego dnia wraca do domu, gdzie na niego czeka samotna matka. Nękany wielkim poczuciem winy, czuje chęć wyzwolenia, przebywania z młodzieżą w jego wieku.

Marco to były działacz lewicowy. We Włoszech został skazany za morderstwo, jednak dzięki doktrynie Mitteranda od 20 lat żyje na zesłaniu we Francji. Kiedy w 2002 na włoskich uniwersytetach zaczyna się buntować opozycja, a zabójstwo sędziego otwiera stare rany i wznieca spór między Włochami a Francją, mężczyzna znów zostaje postawiony w stan oskarżenia. Nieoczekiwanie zmienia się nie tylko jego dotychczas spokojne życie we Francji, lecz także życie jego 16-letniej córki. Co więcej, za jego błędy sprzed lat będzie musiała zapłacić także rodzina Marco, która wciąż mieszka we Włoszech...

Hannah Swensen (Alison Sweeney) jest bystrą i charyzmatyczną właścicielką piekarni The Cookie Jar w małym miasteczku Eden Lake. Kobieta organizuje konkurs cukierniczy, który jest transmitowany przez telewizję. Niestety, w trakcie imprezy ktoś zabija jednego z jurorów. Hannah zrobi wszystko, żeby odnaleźć zabójcę i ochronić pozostałych sędziów. Z pomocą przychodzi jej nieustraszony detektyw Mike Kingston (Cameron Mathison).

Major Laurène Weiss (Suliane Brahim) wyjaśnia sprawę morderstwa lokalnej pielęgniarki. Do Villefranche przyjeżdża nowy prokurator (Laurent Capelluto), by zbadać przyczynę wysokiego wskaźnika przestępczości.

Pierwsza dama Meksyku podąża za swoimi przekonaniami i ideałami. Kiedy traci wiarę w swojego męża, musi znaleźć siłę, by stanąć do walki o prawdę.

„Hannah” to kameralny portret kobiety przechodzącej kryzys tożsamości. Nie jest w stanie stawić czoła rzeczywistości. Jest rozdarta między wypieraniem a wchodzeniem w relacje ze światem. Traci samokontrolę. „Hannah pokazuje nam wewnętrzne cierpienie kobiety uwięzionej przez własne życiowe wybory, sparaliżowanej przez niepewność i zależność, swoiste poczucie lojalności i poświęcenia” – mówi reżyser. „Tym filmem chciałem być blisko niej. Trzymać ją za rękę, dodawać odwagi i uspokajać. Jednak najbardziej zależy mi na tym, żeby świat ją zobaczył. Dostrzegł jej ból i widział, jak próbuje na nowo zdefiniować siebie, zanim zniknie na dobre.”