Recenzje

Kraj — To nowele o dopuszczeniu do głosu szału dionizyjskiego. Ten kolaż robi się czasami zbyt pstrokaty i przewidywalny, ale ma w sobie głośno gotującą się krew. Bestie z naszych krain. przeczytaj recenzję

Shang-Chi i legenda dziesięciu pierścieni — Z wigorem, odwagą baśń pożeniona z pewną duchowością, gdzie nikt nie zapomina o seryjnej rozrywce i dobrym uderzeniu. Siła i duch na jednym ekranie. przeczytaj recenzję

Pani dziekan — Stowarzyszenie przeciętnych dowcipnisiów. Z błyskotliwej komedii przemienia się w kilkanaście manifestacji ważnych odbywających się jednocześnie. Liźnięte, nie dające się rozsmakować i najeść. przeczytaj recenzję

Sweet Girl — Twórcy czerpią korzyści z agresywnego traktowania niedorzecznego materiału scenopisarskiego, który mimo wszystko powinien zachęcić do siebie miłośników tego gatunku. przeczytaj recenzję

Niefortunny numerek lub szalone porno — Mozaika pęknięć moralnych pełna wyobraźni i zuchwałości. Amoralny, ekscentryczny, oryginalny, prześmiewczy, bezpośredni esej i portret o pandemii fałszerstwa siebie dnia powszedniego. przeczytaj recenzję

Psi Patrol Film — Tak przyciągające, że czasami chce się aż merdać ogonem. Niewykalkulowana, a z entuzjazmem i szczerością stworzone. Z bezwarunkowej sympatii do widza, jak bezwarunkowa miłość psa do swojego człowieka. przeczytaj recenzję

Mandibules — Jak wytresować muchę, czyli współcześni Flip i Flap w nowym filmie Quentina Dupieux przeczytaj recenzję

Bez pożegnania — Fabuła nierzadko grzęźnie w zbyt wielu retrospekcjach - jest to prawdopodobnie struktura, która działa dużo lepiej w powieści niż na ekranie przeczytaj recenzję

Wiedźmin: Zmora Wilka — Hipnotyzujący obraz mroku na zewnątrz i wewnątrz człowieka. Dzika i nie do ugłaskania animacja, z refleksją w błocie i we krwi. przeczytaj recenzję

Nowy smak wiśni — Dla kolekcjonerów reprezentantek wiedźm i kina gore. Bez większego wymiaru, chwilami soczysta wiśnia, ale z pewnością nienowa. Czarna magia, ale nie kinowa. przeczytaj recenzję