Filmy basen, eksmisja

Liberace (Michael Douglas) to utalentowany pianista, aranżer i showman, a zarazem jedna z najbarwniejszych postaci na amerykańskiej scenie muzycznej. Latem 1977 roku 58-letni gwiazdor poznaje Scotta Thorsona (Matt Damon), biseksualnego nastolatka, który dorastał w rodzinie zastępczej. Zafascynowany Scottem Liberace zatrudnia go oficjalnie jako swojego asystenta, w rzeczywistości mężczyźni rozpoczynają długi i burzliwy związek, który Liberace starannie ukrywa przed światem. Barwna, pełna namiętności, ale też specyficznego humoru, opowieść o dwuznacznej relacji między słynnym artystą a młodszym o 40 lat chłopakiem.

Kiedy właściciel apartamentowca The Tower defrauduje pieniądze pracowników, ci postanawiają go okraść. Do pomocy werbują złodzieja Slide'a.

W latach 30. w Paryżu. Madeleine Verdier (Nadia Tereszkiewicz), młoda i ładna aktorka bez grosza przy duszy, bez talentu, zostaje oskarżona o zabójstwo znanego producenta. Z pomocą swojej najlepszej przyjaciółki Pauline (Rebecca Marder), młodej bezrobotnej prawniczki, udowadnia swoją samoobronę i zostaje uniewinniona. Potem zaczyna się nowe życie, pełne chwały i sukcesu, aż prawda wychodzi na jaw...

Hollywoodzki scenarzysta-alkoholik, zostaje wyrzucony z pracy przez swojego szefa. Załamany, postanawia zapić się na śmierć. W tym celu wyrusza do Las Vegas. Tam poznaje prostytutkę Sarę, w której się zakochuje.

Poeta Dan zakochuje się w studentce sztuki, którą pociąga jego "luzacki" styl bycia, oraz miłość do heroiny, którą zdrobniale nazywa Candy, tak samo jak brzmi imię dziewczyny. Tak bardzo jak płomienne jest między młodymi uczucie tak wielki jest pociąg do narkotyków. Prowadzi to do nieuniknionego spotkania z brutalną rzeczywistością. Ich związek zmienia się od niezwykłego zauroczenia, przez namiętną miłość, aż do samodestrukcji i szaleństwa.

Wypadek powodujący wiele ofiar - runięcie starej, czynszowej kamienicy zamieszkanej gęsto przez najbiedniejszych - zwraca uwagę na działalność wielkiego przedsiębiorstwa budowlanego, którego właścicielem i dyrektorem jest niejaki Nottola. Wykop pod fundamenty budowanych przezeń wieżowców był, jak się okazuje, bezpośrednią przyczyną osunięcia się gruntu i zawalenia stojących w pobliżu starych domów. Nottola, szermując hasłem modernizacji miasta i cywilizacyjnego postępu, uzyskuje zezwolenie Rady Miejskiej na kontynuowanie robót. Śledztwo zostaje umorzone. Z kolejnych domów przeznaczonych do rozbiórki wysiedla się lokatorów. Tylko lewicowym członkom Rady, którzy na własną rękę kontynuują dochodzenie, wychodzi na jaw, że tereny, na których mają stanąć luksusowe wieżowce, przeznaczone były pod tanie budownictwo komunalne, a Nottola wszedł w posiadanie tych terenów drogą korupcji.