Filmy las, jezioro, nastolatek

Podczas wypadu nad tytułowe jezioro Bodom dochodzi do krwawej masakry.

Policjantka Robin Griffin prowadzi śledztwa, jednocześnie mierzy się ze swoją mroczną przeszłością.

W górach New Jersey mieszkają obok siebie dwie odrębne społeczności - biali oraz rdzenni Amerykanie z plemienia Delawarów. Tragiczne wydarzenie zmusza policjanta, Harolda Jensena (Martin Henderson), i byłego skazańca, Phillipa Kopusa (Jason Momoa), do stawienia czoła tajemnicom z przeszłości. Mogąc się nawzajem skompromitować, decydują się na zatajenie wypadku, której ofiarą jest młody Indianin, a sprawczynią żona Harolda.

Wydarzenia przedstawione w filmie mają miejsce niedługo po części pierwszej. Tym razem dochodzi do znacznego pogorszenia stosunków między ludźmi i mutantami. Pewna organizacja rządowa dokonuje ataku na szkołę Xaviera. Porywają oni większości uczniów z zamiarem uczynienia z nich broni przeciwko mutantom. Z ataku udaje się jednak uciec kilku członkom X-MEN, którzy łączą swoje siły z „Magneto” i atakują siedzibę organizacji.

Do Czary Ognia trafia nazwisko Pottera, przez co chłopak musi wziąć udział w niebezpiecznym Turnieju Trójmagicznym.

Wynalezienie lekarstwa odwracającego proces mutowania prowadzi do odwrócenia biegu historii. Po raz pierwszy mutanty stają przed wyborem: zachować swą unikatowość, co oznacza skazanie się na wieczną izolację i alienację, czy też wyrzec się pozyskanej w wyniku mutacji mocy. Przeciwstawne punkty widzenia przywódców mutantów – Charlesa Xaviera, który naucza tolerancji, i Erika Lehnsherra, który wierzy w przetrwanie najsilniejszych, zostają poddane ostatecznej próbie: dochodzi do wojny, która ma rozstrzygnąć wszelkie spory.

Steve zabiera swoją dziewczynę nad mało znane jezioro Eden, by tam w dogodnym momencie jej się oświadczyć. Niestety zaraz po przyjeździe mają zatarg z grupką lokalnych dzieciaków. Od tej pory ich sielanka się kończy, bo pozbawione zasad moralnych małolaty zaczynają im płatać coraz gorsze figle, a w końcu atakują i postanawiają zabić. Poranionej i okaleczonej parze udaje się uciec, ale dzieciaki nie zamierzają wypuścić ich żywych z lasu.

Nick ma 16 lat i wszystkie problem typowe dla tego wieku. Albo nawet więcej – nie każdy nastolatek mieszka bowiem w starej przyczepie z porąbanymi (delikatnie mówiąc) rodzicami na granicy rozwodu. Kiedy Nick poznaje Sheeni, jego życie komplikuje się jeszcze bardziej... Dziewczyna jest uosobieniem jego marzeń i pragnień. To z nią Nick chciałby stracić dziewictwo. Jest tylko kilka drobnych problemów do pokonania: Sheeni mieszka daleko, ma chłopaka oraz bardzo religijnych rodziców, którzy starają się trzymać ją z dala od wszelkich pokus. Nick nie radzi sobie z tymi przeciwnościami - aż do chwili, kiedy nagle pojawia się jego demoniczne alter ego, szepczące mu do ucha rady, których żaden grzeczny chłopiec słuchać nie powinien…

Wielu sądzi, że szkodniki to zasadniczo stonka, szarańcza, czyli niebyt ciekawe stworzenia. Jednak dla Wikingów zamieszkujących wyspę Berk są nimi smoki. W porównaniu z wcześniej wymienionymi są prawdziwym utrapieniem. Nie dość, że zabierają owce, to jeszcze zioną ogniem... Nie da się ich lubić i nie dziwi, że każdy Wiking chce je zabijać. Sytuacja zmienia się, gdy chłopiec o imieniu Czkawka przypadkowo łapie najgroźniejszego smoka - Nocną Furię...

Każda saga ma swój początek, a każdy bunt potrzebuje pierwszej iskry. Oto Dziesiąte Głodowe Igrzyska. W Kapitolu osiemnastoletni Coriolanus Snow zamierza skorzystać z szansy, jaką jest rola mentora i zdobyć sławę. Potężny niegdyś ród Snowów podupadł i przyszłość Coriolanusa zależy od tego, czy zdoła pokonać konkurentów. Tyle że fortuna nie bardzo mu sprzyja, bo otrzymuje poniżające zadanie. Zostaje mentorem Lucy Gray Baird, dziewczyny z Dystryktu Dwunastego, najbiedniejszego z biednych. Ich losy będą od teraz nierozerwalnie ze sobą splecione – każda decyzja, którą podejmie Snow, może prowadzić do sukcesu lub porażki, triumfu lub klęski. Na arenie rozgrywa się walka na śmierć i życie. Poza areną w Coriolanusie zaczyna budzić się współczucie dla skazanej na zgubę trybutki… Czy warto przestrzegać zasad, gdy liczy się tylko przetrwanie za wszelką cenę?