Filmy matka, syn, nastolatek

Mostowiakowie to wielopokoleniowa rodzina – są tu dziadkowie: Lucjan i Barbara, czwórka ich dorosłych dzieci: Maria, Marta, Marek i Małgorzata, którzy mają już swoje własne ogniska domowe. Członków rodziny łączy niegasnąca miłość i zrozumienie. Dzieci nieustannie znajdują oparcie w dziadkach, bez względu na wagę spraw, czasem zabawnych, często jednak bardzo poważnych. Są dla siebie nawzajem podpora i zachętą, zarówno dzieci dla rodziców jak i dla starszego pokolenia. Choć i w tej rodzinie zdarzają się spory a nawet kłótnie – mimo to potrafią znaleźć rozwiązanie do przyjęcia przez wszystkich. To miłość sprawia, że rodzina jest silna.

Julie Levine (Natalie Zea) po niespodziewanej śmierci męża otrzymuje w spadku drużynę futbolową, Rebeliantów z Los Angeles. Mimo że zdominowany przez mężczyzn zarząd chce się jej pozbyć, ona postanawia pokierować drużyną do zwycięstw, choć nie ma za dużego pojęcia o tym sporcie.

Akcja serialu rozpoczyna się w roku 1492, po śmierci papieża Innocentego VIII, kiedy to w Watykanie doszło do zaciekłej rywalizacji o Tron Piotrowy. Biskupi Rzymu tradycyjnie wybierani byli spośród przedstawicieli możnych rodów rzymskich. Kardynał Rodrigo Borgia, Hiszpan z pochodzenia, zdawał się nie liczyć w rozgrywce. Przeciwnicy nie docenili jego ambicji i determinacji. Katalończyk rozpoczął pontyfikat jako Aleksander VI. Wykorzystywał władzę, by pomnożyć wpływy i bogactwo rodu, a także zapewnić dzieciom jak najlepszą przyszłość. Miał wielu wrogów, którzy wszelkimi sposobami starali się go obalić.

Koniec lat siedemdziesiątych XX wieku. Dorothea Fields (Annette Bening) to ekscentryczna rozwódka po pięćdziesiątce, która jest właścicielką wielkiego domu w Santa Barbara. Kobieta wychowuje samotnie nastoletniego syna Jamiego (Lucas Jade Zumann). Nie jest to jednak łatwe zadanie. Dorastający chłopak coraz bardziej się od niej oddala. Zdesperowana matka prosi o pomoc swoją sublokatorkę Abbie (Greta Gerwig) oraz przyjaciółkę syna Julie (Elle Fanning).

Ja to mam szczęście to serial komediowy opowiadający losy przezabawnej pięcioosobowej rodziny. Akcja głównie dzieje się w kuchni – miejscu rodzinnych spotkań, gdzie poruszane są tematy codzienne, czasami komiczne, czasami tragiczne, gdzie się plotkuje przy kawie lub wypłakuje przy tabliczce czekolady. W rodzinie rządzi twardą ręką Joanna, z zawodu pielęgniarka. Jej obecny mąż Jerzy, oddany bezgranicznie i zakochany po uszy, pracuje jako deweloper. W domu jest troje dzieci: Ela –córka Joanny z poprzedniego związku, nastoletni syn Jerzego oraz 8-letnia Zosia, córka Jerzego i Joanny. W wychowaniu dzieci uczestniczą także była żona Jerzego i były mąż Joanny. Swoje trzy grosze wtrącają także dziadkowie: rodzice Joanny oraz pełna temperamentu, kochająca życie i… mężczyzn matka Jerzego. Taka mieszanka prowadzi do wielu zabawnych sytuacji.

Gimnazjaliści Felix, Net i Nika przeżywają podczas wakacji niezwykłą podróż w czasie. Felix (Kamil Klier) jest młodym wynalazcą, Net (Maciej Stolarczyk) znakomicie zna się na komputerach, a Nika (Klaudia Łepkowska) ma zdolności paranormalne. Towarzyszy im Manfred (głos Cezarego Pazury), program sztucznej inteligencji stworzony przez Neta i jego tatę. Podczas swoich przygód młodzi bohaterowie napotykają wiele trudności i niebezpieczeństw, ale siła ich przyjaźni oraz nadzwyczajne umiejętności pomogą im wyjść cało z największych opresji.

Młoda dziewczyna z bogatej rodziny zostaje wysłana przez ojca do krewnych swojej matki mieszkających na Wyspie Księcia Edwarda.

Druga połowa XIII wieku. Na półwyspie Iberyjskim trwają walki pomiędzy królestwami chrześcijańskimi i muzułmańskimi. Chrześcijański rycerz Rodrigo powraca z wojny do domu. Po przyjeździe dowiaduje się, że jego zamek został zdobyty przez muzułmanów, a jego najstarszy syn został zamordowany przez wojowników Abu Bakra. Rodrigo poprzysięga zemstę.

Dwoje nastolatków utkwiło na dwudziestym piętrze płonącego wieżowca.

Trzynastoletni Johnny Maxwell wraz z przyjaciółmi przenosi się w czasie do roku 1941, gdzie przypadkowo zmienia historię swojej rodziny.