Filmy 1908

Rok 1588. Francuski król Henryk III Valois prowadzi politykę tolerancji wobec protestantów. Sprzeciwiają się temu zagorzali katolicy. Powołują Ligę Katolicką. Udaje im się wygnać króla z Paryża. Henryk w swoim zamku w Blois opracowuje plan zemsty. Decyduje się zabić jednego z przywódców Ligi - Henryka de Guise (Gwizjusza). ''Zabójstwo księcia Gwizjusza'' uznawane jest za początek nowej epoki w dziejach kina; za koniec tzw. kina jarmarcznego, okresu, gdy kino było uznawane przez elity za rozrywkę godną klas niższych (lata 1900-1908). Film został uznany także przez rywali wytwórni Film d'Art (twórców ''Zabójstwa...'').

Młoda para przeżywa romantyczne chwile w domu dziewczyny. Sytuacja zmienia się, kiedy zostają nakryci przez jej ojca, który rozzłoszczony goni młodego człowieka po domu. Pod wpływem tych wydarzeń, para postanawia uciec, przygotowując wcześniej odpowiedni plan. Wyjeżdżając jednak o ich planach dowiaduje się złodziej, który chce zmienić tę sytuację na swoją korzyść...

Film zaczyna się od zgromadzenia naukowców i wynalazców, którzy planują niezwykłą podróż ku Księżycowi za pomocą dużej wyrzutni i kapsuły przypominającej pocisk. Po przygotowaniu konstrukcji bohaterowie wsiadają do kapsuły, która zostaje wystrzelona ku powierzchni Księżyca i oddziela się od wyrzutni w locie. Po dotarciu do celu kapsuła ląduje we wnętrzu otwartego krateru Księżyca, a podróżnicy wychodzą na zewnątrz, by eksplorować okolicę. Natrafiają tam na różne formy życia — istoty księżycowe pojawiają się i znikają, co wpływa na kolejne sekwencje ruchów oraz przemieszczania się bohaterów w przestrzeni pozaziemskiej. W kolejnych ujęciach naukowcy podejmują próby powrotu na Ziemię pośród zaskakujących zdarzeń związanych z ich obecnością na Księżycu, a następnie kapsuła zostaje ponownie wykorzystana do powrotu do macierzystej planety.

Małżeństwo przyjeżdża do w pełni zautomatyzowanego hotelu, ale maszyneria zaczyna płatać figle.

Film otwiera scena, w której grupa młodych mężczyzn wraz ze znajomym obserwuje przygotowania do wspólnej zabawy w przestrzeni mieszkalnej. W trakcie kolejnych ujęć jeden z nich proponuje strawersowanie nocy, co prowadzi do improwizowanej sytuacji — uczestnicy zaczynają przemieszczać się w pomieszczeniu i aranżować elementy otoczenia, w tym przesuwać meble oraz przyjmować różne postawy, co wpływa na kolejne sekwencje zdarzeń w ramie krótkiej narracji. W filmie widoczni są uczestnicy biorący udział w tych działaniach, których obecność i ruch mają charakter inscenizowany. Akcja składa się z serii epizodów, w których bohaterowie reagują na zmiany przestrzeni oraz pojawianie się lub znikanie elementów scenografii, co wyznacza rytm i przebieg zdarzeń w kolejnych ujęciach obrazu.

Film przedstawia serię ujęć związanych z tragicznym wydarzeniem, które miało miejsce w wiejskiej częstobudzie znanej jako Red Barn. W historii tej młoda kobieta Maria Marten spotyka się ze swoim znajomym Williamem Corderem, z którym łączyła ją relacja oraz sprawy osobiste. W pewnym momencie dochodzi do nagłego i dramatycznego aktu przemocy, w wyniku którego Maria zostaje pozbawiona życia przez Cordera w pobliżu zabudowań Red Barn. W kolejnych ujęciach akcji fabularnej widoczne są reperkusje tego czynu: ciało Marii zostaje ukryte w obiekcie, a sprawca oddala się z miejsca zdarzenia. Postać Marii pojawia się również w kontekście krótkich scen utrwalających jej obecność przed tragedią. Całość filmu układa się w sekwencję zdarzeń prowadzących od poznania bohaterów do momentu morderstwa i jego następstw.

Film ukazuje młodego mężczyznę opętanego nadmiernym podziwem dla pięknego swojego syna.

W ciepły i słoneczny letni dzień, mama i tata zabierają Dollie na wypad nad rzekę. Spotykają tam cygańskiego przekupnia, który atakuje matkę i córkę po tym jak te odmówiły kupienia jego wyrobów. Cygan zostaje przegoniony przez ojca, ale wkrótce zakrada się i porywa dziewczynkę...

Film podejmuje temat germanizacji i tłamszenia tożsamości narodowej Polaków, co było codziennością w zaborze pruskim. Pokazano strajk dzieci w szkole we Wrześni – uczennice i uczniowie odmawiali uczenia się religii w języku niemieckim. Poparli ich rodzice, którzy ponadto sprzeciwiali się brutalności niemieckich nauczycieli. Polacy narazili się na surowe konsekwencje wyciągane przez zaborców.