Akcja koncentruje się na dwóch młodych kobietach, Elvirze i Farinie, które mieszkają w małym miasteczku i czują narastającą frustrację z powodu braku perspektyw oraz nudnego życia u boku lokalnych, niezamożnych zalotników. Obie bohaterki dochodzą do wniosku, że ich uroda i spryt są zbyt cenne, by marnować je na prowincji, dlatego postanawiają wyruszyć na „łowy” do wielkiego miasta.
Ich głównym celem jest znalezienie tytułowego „biletu na darmowe posiłki”, co w ówczesnym slangu oznaczało bogatego męża, który sfinansuje ich wszystkie zachcianki i zapewni luksusowe życie bez konieczności pracy. Elvira i Farina stosują różne taktyki: jedna przybiera pozę wyrafinowanej intelektualistki interesującej się sztuką, podczas gdy druga stawia na krzykliwą modę i kokieterię, starając się bywać w najdroższych restauracjach i hotelowych lobby.
Fabuła śledzi ich komiczne wysiłki w usidleniu zamożnych kawalerów. Dziewczyny rywalizują ze sobą o względy tych samych mężczyzn, często wpadając w absurdalne sytuacje i demaskując nawzajem swoje kłamstwa na temat rzekomego wysokiego pochodzenia. W kulminacyjnym punkcie ich intrygi zderzają się z rzeczywistością, gdy okazuje się, że wybrani przez nie „milionerzy” również udają kogoś, kim nie są, szukając bogatych żon, by spłacić własne długi.
Obie bohaterki zostają zmuszone do powrotu do punktu wyjścia lub zaakceptowania losu u boku mężczyzn, którzy zamiast luksusów oferują im jedynie rachunki do zapłacenia.
"Rycerskość gauczów" należy do najwybitniejszych osiągnięć kinematografii argentyńskiej z początku XX wieku. Były to lata niebywałego rozwoju kultury młodego narodu europejskich emigrantów. To właśnie wtedy w barach Buenos Aires powstawało tango, które w niedługim czasie podbiło świat. Większość zdjęć powstawała w naturalnych plenerach, od pampy po teatry eleganckiej stołecznej dzielnicy Palermo, co daje niepowtarzalną okazję poznania rzeczywistego obrazu epoki.