Filmy 1915

Dwaj jaskiniowcy, Duke i Stonejaw Steve, walczą o wdzięki pani Araminty Rockface. Duke wygrywa, gdy wrzuca rywala do garnka z wrzącą wodą. Obaj jaskiniowcy mają jednak wspólnego rywala, jest nim Theophilus Ivoryhead. Dama zaprasza całą trójkę do pokoju gościnnego. Mężczyźni muszą jednak sami upolować na swój obiad.

Dud kradnie fajkę, bo sobie popykać. Niestety z dymu formuje się duch, który porywa chłopca i zawiesza go na Księżycu.

Halina jest pielęgniarką w szpitalu. Pewnego dnia przyłapuje męża na zdradzie. Irena, zazdrosna kochanka jej męża, postanawia pozbyć się konkurentki i oskarża ją o szpiegostwo. Halina zostaje aresztowana i skazana na śmierć. Irenę dręczą wyrzuty sumienia. Szpieg to najstarszy zachowany do naszych czasów film Aleksandra Hertza, jednego z prekursorów polskiej kinematografii. Został zrealizowany przez wytwórnię Sfinks, uchodząca za pierwszą polską wytwórnię filmową. Obsadę, podobnie jak w innych filmach Sfinksa, stanowią najpopularniejsi artyści z warszawskich teatrów muzycznych i dramatycznych. Film dotychczas nie był znany szerszej publiczności. Przez dziesięciolecia uchodził za zaginiony. Dopiero w 2001 roku jego niekompletna kopia z planszami w języku rosyjskim odnalazła się w filmotece rosyjskiej.

Sweedie trafia do żeńskiego college'u, gdzie po serii nocnych psikusów i pomyłce z zamaskowanymi kochankami niemal dochodzi do ślubnego skandalu z niewłaściwą osobą.

Gussle i jego żona wybierają się w rejs na wyspę Santa Catalina. Podczas wycieczki dochodzi do licznych komicznych starć i kłótni.

Bogata Amerykanka, która wychodzi za mąż za europejskiego arystokratę dla prestiżowego tytułu szlacheckiego.

Akcja filmu toczy się wokół perypetii dwóch par w parku.

Akcja koncentruje się na dwóch młodych kobietach, Elvirze i Farinie, które mieszkają w małym miasteczku i czują narastającą frustrację z powodu braku perspektyw oraz nudnego życia u boku lokalnych, niezamożnych zalotników. Obie bohaterki dochodzą do wniosku, że ich uroda i spryt są zbyt cenne, by marnować je na prowincji, dlatego postanawiają wyruszyć na „łowy” do wielkiego miasta. Ich głównym celem jest znalezienie tytułowego „biletu na darmowe posiłki”, co w ówczesnym slangu oznaczało bogatego męża, który sfinansuje ich wszystkie zachcianki i zapewni luksusowe życie bez konieczności pracy. Elvira i Farina stosują różne taktyki: jedna przybiera pozę wyrafinowanej intelektualistki interesującej się sztuką, podczas gdy druga stawia na krzykliwą modę i kokieterię, starając się bywać w najdroższych restauracjach i hotelowych lobby. Fabuła śledzi ich komiczne wysiłki w usidleniu zamożnych kawalerów. Dziewczyny rywalizują ze sobą o względy tych samych mężczyzn, często wpadając w absurdalne sytuacje i demaskując nawzajem swoje kłamstwa na temat rzekomego wysokiego pochodzenia. W kulminacyjnym punkcie ich intrygi zderzają się z rzeczywistością, gdy okazuje się, że wybrani przez nie „milionerzy” również udają kogoś, kim nie są, szukając bogatych żon, by spłacić własne długi. Obie bohaterki zostają zmuszone do powrotu do punktu wyjścia lub zaakceptowania losu u boku mężczyzn, którzy zamiast luksusów oferują im jedynie rachunki do zapłacenia.

Ambitny, lecz spłukany młodzieniec zakłada wraz z kolegami „syndykat”, by wspólnie sfinansować luksusowe podrywanie pięknej dziewcząt.