Filmy brzoskwinia

Kiedy świat pogrąża się w chaosie młoda Furiosa zostaje porwana przez gang motocyklistów. Aby wrócić do domu, musi przetrwać wiele prób, którym zostaje poddana.

Romans między 17-letnim chłopakiem i dorosłym przyjacielem jego rodziców podczas letnich wakacji na Riwierze Włoskiej.

Adele (Kate Winslet) jest matką, która samotnie wychowuje syna. W Labor Day (amerykańskie Święto Pracy), kobieta poznaje przystojnego mężczyznę (Josh Brolin), który przypadkowo odnajduje schronienie w jej domu. Jednak kobieta nie wie, że nowy lokator jest tak naprawdę zbiegłym skazańcem.

Młody artysta, Po, jest ogromnym fanem kanału "Peach Lover", na którym umieszczane są treści erotyczne. Kiedy zamaskowany na każdym klipie właściciel szuka nowego partnera, z którym mógłby tworzyć kolejne filmy, Po bez wahania zgłasza swoją kandydaturę. Przyjeżdżając na casting, przypadkiem dowiaduje się, iż pod maską ukrywa się Sasom - popularny tajski aktor. Mężczyźni postanawiają sprawdzić jak silna jest chemia między nimi. Wkrótce mężczyźni zaczynają się w sobie zakochiwać, chociaż żaden nie ma odwagi się do tego przyznać.

Warto było czekać pięć lat na kolejny film Carli Simón, twórczyni pamiętnego Lata 1993. W nagrodzonym Złotym Niedźwiedziem na Berlinale Alcarràs katalońskiej reżyserce udało się ocalić wszystko to, co decydowało o sile jej debiutu. Opowieść o blaskach i cieniach codziennego życia rolników z tytułowej wioski ma w sobie znaną z Lata… autobiograficzną szczerość, ciepło i dyskretne poczucie humoru. W obu filmach umieszczenie w centrum dziecięcych bohaterów pozwoliło także na nadanie waloru niezwykłości błahym, pozornie nieefektownym wydarzeniom. Na tym jednak podobieństwa się kończą, gdyż kameralne Alcarràs zostaje nieoczekiwanie wzbogacone o – niemal nieobecny w debiucie Simón – wydźwięk polityczny. Podobnie jak w klasycznym Drzewie na saboty Olmiego, spokój prowincjonalnego świata zostaje w filmie Katalonki bezpowrotnie zburzony przez wtargnięcie nowoczesności i postępu. W obliczu tych wydarzeń bohaterowie muszą na naszych oczach dokonać brzemiennego w skutkach wyboru pomiędzy pragmatyzmem a idealizmem.