Filmy dowódca, policja

Jedenasty pełnometrażowy film inspirowany serialem z lat 60. o tym samym tytule. Nowy obraz opowiada o początkach kariery bohaterów kosmicznej załogi USS Enterprise, kiedy są oni uczniami Gwiezdnej Akademii. Ich przyszłość chce zniszczyć wódz Romulan, który za sprawą podróży w przeszłość chce wyeliminować Kirka i jego przyjaciół zanim staną się najsłynniejszymi wędrowcami we wszechświecie i pokrzyżują jego plany podboju kosmosu.

Wydarzenia przedstawione w filmie mają miejsce niedługo po części pierwszej. Tym razem dochodzi do znacznego pogorszenia stosunków między ludźmi i mutantami. Pewna organizacja rządowa dokonuje ataku na szkołę Xaviera. Porywają oni większości uczniów z zamiarem uczynienia z nich broni przeciwko mutantom. Z ataku udaje się jednak uciec kilku członkom X-MEN, którzy łączą swoje siły z „Magneto” i atakują siedzibę organizacji.

Jack Ryan (Chris Pine) odkrywa, że jego pracodawca, Viktor Stazov (Kenneth Branagh) wraz z rosyjskim rządem planują atak terrorystyczny na Stany Zjednoczone. Młody analityk finansowy postanawia temu zapobiec...

Burmistrz znosi wszystkie wymagania stawiane kandydatom ubiegającym się o przyjęcie do akademii policyjnej. Wkrótce na uczelni pojawiają się przypadkowi ludzie, nie bardzo nadający się na stróżów prawa. Wśród nich jest Carey Mahoney (Steve Guttenberg), chuligan i drobny złodziejaszek, który trafił tu tylko dlatego, by uniknąć więzienia. Złośliwy porucznik Thaddeus Harris (G.W. Bailey) robi wszystko, by zniechęcić przyszłych policjantów do służby. Okazuje się to jednak bardzo trudne.

Emerytowany podoficer postanawia wyjaśnić okoliczności zaginięcia swego syna. Nie przypuszcza jak będzie to trudne i bolesne.

John Rambo, weteran wojny w Wietnamie, popada w konflikt z lokalną policją. Jako były komandos, wykorzystuje swoje umiejętności, aby uniknąć śmierci z rąk bezwzględnego szeryfa. Osaczony przez lokalną policję i gwardię narodową Rambo rozpoczyna prywatną wojnę.

Akcja "Kryminalnych" rozgrywa się współcześnie. W każdym odcinku policjanci pracują nad rozwiązaniem innej kryminalnej zagadki. Śledztwa prowadzone przez komisarza Zawadę, dotykają problemów ważnych dla większości Polaków - braku poczucia bezpieczeństwa, obojętności otoczenia, bezkarności bandytów, bezradności pokrzywdzonych.

Miasto zalewa fala przestępstw. Policja nie daje sobie rady. Burmistrz prosi więc Akademię Policyjną o wsparcie. Wysyła ona swoich najlepszych policjantów, aby rozprawili się z gangsterami. Nie wiedzą jednak, że przyjdzie im współpracować razem z kapitanem Harrisem i porucznikiem Proctorem.

„Cud w Mediolanie” zrealizowany trzy lata po “Złodziejach rowerów” przez duet Vittorio De Sica – Cesare Zavattini świadczy o odwrocie włoskiego reżysera od czystego neorealizmu. Jest tym dla De Sici, co „Noce Cabirii” dla Federico Felliniego – problemy społeczne powojennych Włoch ustępują rzeczywistości sacrum i profanum, pobożności instytucjonalnej i ludowej, mieszance pogaństwa i religii. To, co w „Złodziejach rowerów” de Sica jedynie zaznaczył na marginesie poprzez wprowadzenie postaci wróżbitki, w “Cudzie w Mediolanie” wybucha z pełną, prostoduszną siłą. Mały Totò znaleziony w zagonie kapusty, a obdarzony łaską czynienia cudów, ratuje swych przyjaciół z opresji i sprawia, że ulatują na miotłach do nieba, zostawiając za sobą pałace bogaczy, lepianki żebraków i przepych Duomo. Nakręcony w 1951 roku film de Sici został nagrodzony Złotą Palmą wraz ze szwedzkim filmem „Fröken Julie”, ekranizacją dramatu Strindberga, w którym panna z arystokratycznych sfer zakochuje się w służącym. Tym żyła Europa początku lat 50.